Jurassic Park - Michael Crichton (1990)

Boek destijds gelezen en een dag of wat later naar de film:
wat viel die toen tegen, zeg!

Het boek is zo veel beter, spannender en met veel meer dino's, ook de finale is een stuk spannender.

De semi-wetenschappelijke uitleg die Crichton telkens geeft komt erg realistisch over, maar het is natuurlijk je reinste flauwekul.

Vier sterren.

Een vrij saaie, knullig geschreven roman van Crichton. Nu zijn diens personages nooit de meest van cliché's gespeende gedenkwaardigen, maar dit slaat toch wel alles. De slechte dialogen maken het er allemaal niet veel beter op.

Op de één of andere manier komt het verhaal in Spielbergs verfilming een stuk beter tot zijn recht: hier komt het hele idee van genetisch gemanipuleerde dino's op een eiland nogal lachwekkend over.

Hoewel ik al tijden op de hoogte was van (het boek) Jurassic Park is het er nooit van gekomen om het te gaan lezen. Onlangs trof ik voor €12,50 een bundeling inclusief The Lost World zodat ik eindelijk heb kennisgemaakt met Chrichtons beroemde roman.

Wat mij vooral opviel is dat er ontzettend veel verschillen zijn tussen het boek en de film. De beroemde keukenscène is volledig anders uitgewerkt, Malcolm en Hammond sterven en de rivier en regelkamer van het eiland hebben een veel prominentere plek in het verhaal. Tim is in de film bovendien jónger dan Lex.

Positief is dat er in het boek meer ruimte is voor de totstandkoming van het park. Pas na een pagina of 90 betreed men uiteindelijk Isla Nublar. Door de fijne combinatie van wetenschappelijke achtergrondinformatie en de samenstelling van het team komt het verhaal rustig op gang. Eenmaal op het eiland blijft het boek weliswaar boeien, maar toont Chrichton zich geen meesterverteller.

Een aantal situaties, die ik hier niet ga verklappen, komen wat ongeloofwaardig over en zijn gelukkig niet in de film belandt. Spielbergs meesterwerk biedt meer suspense en is erin geslaagd de wat mindere stukken van het boek buiten beschouwing te laten. Dat de film in tegenstelling tot het boek een happy end heeft, is onlosmakelijk verbonden met de Hollywood-cultuur. In dit opzicht is het boek sterker dat een kritische houding heeft tegenover klonen en de algemene omgang met DNA.

Michael Chrichton heeft de basis gelegd voor een baanbrekende film en een pageturner geschreven die, ondanks enkele tekortkomingen, zeer aangenaam tijdverdrijf is gebleken.

4*

Gelezen ter voorbereiding van een podcast waarin we de stelling De film was beter dan het boek poneren en ik de verdediger der boeken mag zijn.

Met Jurassic Park zal ik echter een lost case moeten bepleiten want per grote uitzondering vond ik de film beter dan het boek. Dat heeft met veel zaken te maken die ik in de podcast allemaal netjes zal uitleggen:
- Jurassic Park was de eerste cinema film voor mij, probeer nostalgie maar eens te verslaan.
- titel van het boek is Jurassic Park, in de tekst staat Sauriër Park (e-book gekocht in 2022 dus had men kunnen aanpassen)
- scènes die niet in de film zitten, zijn enorm moeilijk voor te stellen. Er is een deur, we gaan die binnen en dan staan we plots terug buiten. Rommelig geschreven.
- Einde wordt gerokken. Waarom moeten Grant & co de raptor eieren tellen bv?

Alles in beschouwing genomen had ik hem wellicht niet uitgelezen als ik die opdracht niet had. 2*

Fantastische

Een slordige honderdvijftig miljoen jaar geleden bevond de Aarde zich in het Jura. Michael Crichton leverde een prestatie door de dieren uit dat tijdperk tot leven te brengen, met een sciencefictionroman die wereldwijd aansloeg.

De manier waarop de dinosaurussen kunstmatig gerecreëerd worden, is onwaarschijnlijk maar goed beargumenteerd. Crichton geloofde dat de mens met genetische experimenten in staat was de natuur en zichzelf te vernietigen, maar niet de planeet. Deze opvatting wordt verwoord door Ian Malcolm, met z'n eigen versie van de chaostheorie. Een meer dubieus wetenschappelijk element is de stelling dat kikkers van geslacht kunnen veranderen. In werkelijkheid kan dat alleen in het stadium van de kikkervisjes.

John Hammond lijdt aan hubris. Hij denkt dat hij God kan spelen en ziet de natuur als entertainment. Het eiland bij Costa Rica is echter niet zo veilig en geïsoleerd als hij wil geloven. Wat volgt, is een zinderende maar enigszins voorspelbare climax. De hoogmoedige en onbetrouwbare personages sterven; de kinderen en de sympathieke volwassenen komen in gevaar maar overleven. In deze originele pageturner gaan wetenschap, fantasie en spanning hand in hand.