Wat een verwarrend, verbazend en verdwazend boek van Stoppard, zeg. Shakespeares werk Hamlet wordt op geheel eigen wijze beschreven vanuit het perspectief van twee onbenullige rolletjes uit het originele werk, namelijk de spionnen Rosencrantz en Guildenstern. In Hamlet krijg je erg weinig over deze karakters te horen en met deze inslag is Stoppard aan de slag gegaan. Niet alleen de lezer weet vrijwel niets over de hoofdpersonages, ook de hoofdpersonages lijken niets te weten over zichzelf, hun opdracht of de omstandigheden van Hamlet. Dat blijkt duidelijk in de openingsscenes: Guildenstern vraagt Rosencrantz wat het eerste is wat hij zich herinnert; Rosencrantz herinnert zich niks, Guildenstern herinnert zich iets later het eerste: ze werden die morgen opgeroepen om aan het hof van de koning van Denemarken te komen, om hun 'vriend' Hamlet te helpen. Ze lopen constant achter de feiten aan, iedereen lijkt te weten wat er loopt, zelfs de leider van het toneelgezelschap die zelfs in een toneelstuk tijdens het verhaal Hamlet laat naspelen en daarin de dood van R&G voorspelt.. Stoppard grapt over het feit dat er zo weinig over hun bekend is en dat ze door iedereen door elkaar worden gehaald - ook door zichzelf.
Rosencrantz: My name is Guildenstern, and this is Rosencrantz.
(Guildenstern confers briefly with him.
(Without embarrassment.) I'm sorry - his name's Guildenstern, and I'm Rosencrantz.
Originele scenes van Stoppard worden vloeiend afgewisseld met originele stukken uit Hamlet waar R&G in voorkomen, die naadloos op elkaar volgen, maar soms wel voor enige verwarring zorgen. Enige kennis van Hamlet is dus wel nodig.
Een ontzettend sterk werk met heerlijke absurde scenes. Kortom, een aanrader voor zowel de liefhebber van de klassieke Shakespeare als het postmoderne absurdisme.
4,5*