menu
poster

L'Homme Qui Rit - Victor Hugo (1869)

Alternatieve titels: De Lachende Man | De Man Die Lacht

mijn stem
3,83 (3)
3 stemmen

Frans
Sociaal

1288 pagina's
Eerste druk: Librairie Internationale, Parijs (Frankrijk)

Aan de Engelse kust laden mannen haastig een schip waarmee ze willen vertrekken. Onder hen is een tien jaar oude jongen, waar de mannen vanaf willen. De mannen vertrekken en laten hem achter. De wanhopige jongen, blootvoets en hongerig, loopt door een sneeuwstorm en bereikt een galgenveld waar hij het lijk van een gehangen crimineel vindt. De dode man draagt schoenen en de jongen besluit zijn schoenen te nemen. Hij vindt ook een doodgevroren vrouw, met een nog levend kind aan haar borst. Hoewel zijn eigen toekomst weinig vooruitzicht heeft, besluit hij het meisje mee te nemen. Hij beseft dat de glazige blik van het kind betekent dat ze blind is. Vijftien jaar later blijken de jongen, nu Gwynplaine geheten, en het meisje dat hij Dea heeft genoemd opgevangen te zijn door Ursus, een charlatan gekleed in berenvellen, en zijn tamme wolf Homo. In het begin was Ursus geschokt over de gruwelijke grijns die de jongen standaard op zijn gezicht had. Later blijkt dat dit is gekomen dankzij de operaties van ene Hardquannone, die de jongen destijds daarvoor ontvoerd had. Ze besluiten deze misvorming als theateract te gebruiken. Dan laat de verwende en verveelde hertogin Josiana haar blik op Gwynplaine vallen...

zoeken in:
avatar van mjk87
4,5
Mijn derde van Hugo en ook direct de derde voltreffer. Ergens is dit boek op het oog heel rommelig met lange zijpaden die nergens heen lijken te gaan. Al snel na de introductie wordt een hoofdpersoon als kind achtergelaten waarna het pagina's en pagina's lang over de groep gaat die die jongen achterliet en direct weer het ruime sop verkoos. Die pakweg 60 pagina's gaan over het laatste deel van hun reis en de ondergang van hun schip. Je denkt vooral: waarom zat dit stuk erin? Want echt nodig lijkt het niet. Hoogstens wilde Hugp van alles kwijt over schepen en de winden op de oceaan en hij gebruikt een arsenaal aan woorden en beschrijvingen om 60 pagina's boeiend te blijven terwijl het schip richting haar ondergang vaart. Maar inhoudelijk nodig? Uiteindelijk komt Hugo er later op terug maar dan wel met een belangrijk plotelement maar wel op de achtergrond. Anderzijds zit dat deel nog goed in je hoofd waardoor dat plotelement klein op de achtergrond kan blijven want je weet waar Hugo naartoe wil. En zo blijkt dat rommelige juist een briljante opbouw te zijn en geeft tevens ruimte voor die zijpaden.

En het werkt. Omdat Hugo goed kan schrijven en je direct overtuigt en meeneemt en omdat hij steeds boeiend is. Juist in die zijpaden of overpeinzingen of beschrijvingen van een stad of de Engelse adel en het hogerhuis of als hij ineens Rome en Londen en hun grote kerken tegenover elkaar zet en waarom de ene een St. Peter heeft en ander ander een St. Paul. Mooi ook hoe de drie personages zijn opgetekend en hoe Hugo daar soms boven zweeft en met een dromerige stijl hun gevoelens levensecht neerzet.

Richting het einde zit dan wel het enige zwakke deel. Als Gwynplaine eenmaal te horen krijgt wie hij echt is dan gaat het wel heel snel allemaal en vond ik zijn omslag op dat moment niet helemaal geloofwaardig. Daar had wat meer tijd genomen mogen worden - dit boek kent ook geen 1200 maar eerder 600 bladzijden. Maar Hugo sluit daarna wel prachtig af. 4,5*.

avatar van Naamloos
mjk87 Hoe lang doe jij over zo een dik boek? Ik vraag het omdat je al veel gelezen hebt dit nog prille jaar.

Zelf ben ik een erg trage lezer (ik ben halverwege mijn tweede Dostojevski) en merk dat het alleen maar langzamer gaat met het ouder worden... ook heb ik meer moeite met het opnemen en verwerken van de tekst.

Je maakt de indruk dat je met veel aandacht leest, wat blijkt uit de stukjes die je schrijft. Vandaar ook mijn nieuwsgierigheid naar je leestempo... hoe doe je dat?

avatar van mjk87
4,5
Naamloos Ik denk gemiddeld zo'n bladzijde per minuut. Non-fictie allicht wat sneller omdat ik daar niet per se elk woord hoef te proeven, een boek als dit allicht iets langzamer. En boeken die me minder smaken lees ik op den duur wat sneller om ze maar uit te hebben. Maar dat zijn er denk ik twee geweest dit jaar. Dit boek zal zo'n 10-12 uur hebben gekost maar dat zijn dit jaar dan drie dagen maximaal (zie hieronder), al lees ik vaak fictie en non-fictie door elkaar dus per saldo ongeveer het dubbele dan.

Ik heb wel dit kalenderjaar een aantal voordelen. We gaan weer vaker naar kantoor en ik pak ook weleens een kantoor wat verder weg en dat gaat allemaal per trein, juist die manier van reizen is zeer geschikt. Ik lees al rustig een boek per week in de trein uit.

En ik heb ook wat meer non-fictie gelezen en dat lees ik sneller. En iets van drie boeken had ik voor een groot deel al in 2025 gelezen maar pas dit jaar uitgelezen (die van Erasmus met 700 pagina's bijvoorbeeld of een van Bill Bryson).

Maar vooral is het zo dat ik weer even wat gezonder wilde leven en een paar kilo kwijt. Dus ik zit bewust nu elke avond wel te lezen omdat dat een zekere afleiding geeft (meer dan film bijvoorbeeld) en ik minder behoefte heb om te gaan snoepen. Ook weinig borrels en andere sociale events deze maand toevallig dus op een avond of twee na zit ik elke avond rustig enkele uren te lezen en in het weekend ook. En dan gaat het rap. Een boek van 300 pagina's lees ik in een dag uit als ik naar kantoor ben en in de avond nog wat lees bijvoorbeeld.

Ik verwacht ook wel dat vanaf medio februari ik wel flink in tempo zal zakken want dit vind ik voor nu goed werken en fijn maar ik weet ook dat ik dat op den duur niet meer leuk ga vinden om elke avond dat te doen.

avatar van Naamloos
Bedankt mjk87 voor een inkijkje in je dagindeling en hoeveel tijd je besteed aan lezen. Niets fijner dan een boek maak ik eruit op!
Ik bewonder je concentratie, want het valt niet mee om de focus vast te houden met al die afleidingen tegewoordig. Zelf heb ik daar moeite mee. Vaak lees ik een zin meerdere malen en ook moet ik regelmatig terugbladeren omdat ik een naam vergeten ben. Ook heb ik de neiging weg te dromen... en zelfs bij het lezen van jouw stukje hierboven zie ik helemaal voor me hoe je in de trein of thuis op de bank zit met een boek!

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 13:28 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 13:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.