Overgehaalde Landrotten - Marten Toonder (1974)
Nederlands
Verhalenbundel
Sociaal
227 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij,
Amsterdam (Nederland)
Het boek bevat de volgende drie verhalen, met tussen haakjes het jaar van eerste publicatie als dagbladstrip: ‘De Wraakgier' (1956), 'De Beunhaas' (1958) en 'Het Ontstoffen' (1961). In 'De Wraakgier' monstert Tom Poes aan op de Albatros als niet-betalend passagier, en helpt derhalve mee op het schip. Na het schoonmaken van het dek ontdekt hij een lek. Dat blijkt ontstaan in de zoetwatertank, die helemaal leeg is gelopen. Noodgedwongen moet kapitein Wal Rus daarom het anker laten vallen voor het eiland Knekelpiek. Hij en Tom Poes gaan op onderzoek uit in het stadje. Vrijwel niks blijkt in dit land overeind te staan. De stad wordt bewoond door naargeestige gieren die voortdurend wraak op elkaar nemen en elkaars bezittingen op hebben geblazen. En iedere daad lokt een nieuwe wraakactie uit. Sommige vetes zijn al jaren aan de gang, en kunnen beginnen met het kleinste ongelukje. In 'De Beunhaas' besluit Heer Bommel met vakantie te gaan in de Oude Schicht met Tom Poes naar Kontreie, een land dat uiterst modern schijnt te zijn. Aan de grens valt op dat er een grote stroom auto's het land verlaat. De onbeschofte douanier slaat als een blad aan een boom om als Heer Ollie boos op hem wordt. Hij verandert in een angsthaas. Bij een geval van autopech verleent Tom Poes technische assistentie en komt Heer Bommel in contact met raadsheer Jansen van de koning. Ze geven hem een lift en vervolgen hun weg. Er heerst een grote leegloop in het land en al gauw komen ze erachter dat al die moderne gebouwen schone schijn en in slechte staat zijn. Al het werk wordt uitgevoerd door de familie “De Haas”, waarvan de jongens allemaal Beun en de meisjes allemaal Beuntje genoemd worden. Aan de bron van dit systeem staat Wammes Waggel die rijkspersoneelschef is en onder toezicht staat van opa Haas. Laatstgenoemde verblijft ter controle op Wammes in zijn kantoor in een bedstee, zodat alleen maar familieleden van hem een baan krijgen. De leden van de familie, zichzelf vaklieden noemend, leveren slecht werk, geven anderen de schuld en gaan huilen als buitenstaanders boos worden. In 'Het Ontstoffen' staat Kasteel Bommelstein na twintig jaar bewoning door heer Bommel vol met rommel, en begint steeds stoffiger te worden. Joost kan het niet meer aan, en zijn werkgever besluit op zijn advies schoonmaakbedrijf 'Holle & De War' in te schakelen, gespecialiseerd in het ontstoffen en vastschrevelen. Vreemd genoeg stuurt het bedrijf maar één werkneemster, een oud dametje. Terwijl ze aan het schoonmaken is verschijnen er steeds meer kopieën van haar, die allemaal roepen dat het kasteel verkoekt is en ontstoft moet worden. Heer Bommel vindt het een heksenketel geworden en wordt zelf min of meer zijn eigen kasteel uitgeveegd, maar besluit vrijwillig zijn behuizing, al is het dan maar tijdelijk, te verlaten. Tom Poes mag uiteraard mee op de geplande grote reis. Ze boeken in Rommeldam de trip bij Rederij 'Holle & De War', waar een dametje werkt dat precies lijkt op de schoonmaakster, en ook mevrouw De War heet. De passage bevestigt ze door het aanbrengen van een pentagram en laat deze vervolgens verzorgen door kapitein Wal Rus. De kapitein gooit een meegekregen zwart krijtje, een schrevelaar, achteloos weg. Vervolgens zet de gezagvoerder heer Bommel en Tom Poes al na een nacht zonder pardon overboord, aangezien hun bestemming, de Stuifeilanden, geen zeehaven bezit en de heersende zeestroming alles vanzelf naar de eilanden voert. De Stuifeilanden blijken kale bergachtige eilanden te zijn, bewoond door slechts twee personen: mevrouw De War en haar zoontje Oole.