menu

Lessons - Ian McEwan (2022)

Alternatieve titel: Lessen

mijn stem
3,80 (10)
10 stemmen

Engels
Historisch / Psychologisch

448 pagina's
Eerste druk: Knopf, New York (Verenigde Staten)

Wanneer de wereld nog steeds bezig is met wat de Tweede Wereldoorlog haar aan levens en dergelijke heeft gekost, wordt het leven van de elfjarige Roland Baines op zijn kop gezet. Terwijl hij op een ongewone kostschool zit, op een afstand van tweeduizend mijl van zijn liefhebbende moeder, trekt zijn kwetsbaarheid de aandacht van de pianolerares Miriam Cornell. Dit laat zowel littekens achter als een herinnering aan een liefde die nimmer tanen zal.

zoeken in:
avatar van ZAP!
Straks komt deze schrijver nog even aan het woord in een item op Nieuwsuur (NPO2).

4,0
Ian McEwan draagt dit boek op aan zijn halfzus Margy Hopkins, halfbroer Jim Wort en volle broer David Sharp. Zij zijn te herkennen als Susan, Henry en Robert. Veel auto biografische elementen worden in dit boek verwerkt, zoals de thuissituatie bij de McEwans, een dominante vader die zich via het leger uit de sloppen van Glasgow omhoog weet te werken en uiteindelijk als majoor eindigt. Een onderdanige moeder, Henry en Sue worden om onduidelijke redenen door de grootouders opgevoed, zodat de hoofdpersoon Roland zonder zijn broers en zus wordt grootgebracht. Hij groeit op in Libië. Terug in Engeland gaat hij naar de kostschool waar hij wordt verleid door de muzieklerares Miriam Cormell en mede daardoor het eindexamen niet haalt. Roland is een niet al te ambitieuze man, dit in tegenstelling tot zijn Duitse vrouw Alissa, die het gezin verlaat om een wereldberoemd schrijfster te worden en daar ook in slaagt. Roland draait op voor de opvoeding van hun zoon Lawrence en ofschoon Alissa hem minacht en een luchtfietser noemt, als vader doet hij het goed. Een heel leven van Roland trekt aan je voorbij van 1948 tot 2022. Ian McEwan is een babyboomer en dit is een boek over een boomer en dus voor veel hedendaagse senioren heel herkenbaar. Hopelijk kunnen jonge mensen zich ook vinden in dit verhaal.

avatar van dutch2.0
4,0
Voor een man op leeftijd is de output van Ian McEwan nog best hoog. De kwaliteit van zijn latere werken verschilt nogal, maar het is altijd goed leesbaar, inhoudelijk boeiend, en niet vastgeklonken aan een enkel genre. Lessons is toch weer een verhaal apart, in de zin dat het wat meer aansluit bij McEwans grote werken als Atonement, Enduring Love en On Chesil Beach. Net iets ambitieuzer van opzet, net wat scherper geschreven.

Met Lessons keert McEwan min of meer terug bij het belangrijkste thema van Atonement: het schrijverschap. Waar Atonement ging over schrijven (of kunst in het algemeen) als manier van boetedoening en troost, gaat Lessons over de verantwoordelijkheden van de schrijver. Mag een schrijver ander mensen laten lijden onder zijn schrijverschap en mag een schrijver zijn eigen omgeving in een verhaal verwerken? Dit thema komt op meerdere manieren terug in dit boek: een van de hoofdpersonen keert haar verantwoordelijkheden de rug toe om te gaan schrijven en om haar eigen leven en dat van haar voormalige familie in een boek te verwerken. De schrijver McEwan doet hier in wezen hetzelfde, want Lessons is tot op zekere hoogte autobiografisch.

Boeiende kost, maar zo goed als Atonement wordt het niet. Dat boek was een veel coherenter geheel terwijl Lessons een wat fladderige structuur heeft. Ook was de plot van Atonement stukken spannender en meer meeslepend dan dat van Lessons. Bovendien krijgen we in Lessons heel wat geschiedenislessen te verwerken die hoewel boeiend intussen overbekend zijn: van de dappere studenten van die weisse rose tot Tsjernobyl tot de val van de muur en de pandemie.

Ondanks die paar minpuntjes is het wel een heerlijk boek om te lezen. McEwans schrijverschap blijft van een meesterlijk niveau, zijn psychologisch inzicht gaat diep, de flarden van humor zijn lekker Brits en dat Britse geldt ook voor de manier waarop hij de lezer steeds weet te ontroeren. Lessons haalt het wat mij betreft net niet bij zijn vroegere geweldige werk, maar heeft me tegelijkertijd vele uren leesplezier bezorgd. En een beetje spijt dat ik vroeger nooit pianolessen heb gehad, dat ook.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:40 uur

geplaatst: vandaag om 06:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.