Arbeidsmigranten in Nederland: Verhalen en Getuigenissen - Hassnae Bouazza (2022)

Nog maar twee verhalen over twee Poolse arbeidsmigranten gelezen maar genoeg om in shock te zijn. Wist ergens wel dat er ook in Nederland sprake is van perverse uitbuiting, maar als je het zo leest dan moet je wel even slikken. Man, man, man, hier moet toch echt door middel van wetgeving en handhaving iets aan gedaan worden.

Maar wat? Dat is een complexe vraag. We kunnen gaan generaliseren, hier in het Westland hebben ze het liefst arbeidsmigranten en/of scholieren (want goedkoop), maar dat is iets wat de consument ook wil. Zo goedkoop mogelijk.
Ik zag eens een docu over champignons die met de hand geplukt moet worden dan sta ik daarmee in gedachten voor een schap in de winkel en weet niet of en welke op eerlijke wijze verkregen zijn.
Alternatieve projecten? Bijvoorbeeld om werklozen in te zetten wat jammerlijk mislukt is.
Het werk vraagt veel, een mens moet fysiek heel wat mans zijn en bestand zijn tegen eentonig vuil werk. Vind maar eens mensen daarvoor, wie is daartoe bereid? Hoe komt dat …? Wat dat betreft is er in de laatste decennia weinig veranderd vrees ik…

In ieder geval ervoor zorgen dat de uitzendbureaus, coördinatoren en bedrijven de werknemers als mensen behandelen. Het is echt een ramp als je dit zo leest. Uitzendbureaus zorgen voor werk en een bed (je kunt het onmogelijk een kamer noemen en kost 100 euro per week) waardoor je dus niet alleen voor je werk maar ook voor je ‘woning’ afhankelijk bent van het uitzendbureau. Bij een ziekmelding of een keer je target niet halen word je al ontslagen, waardoor je dus ook dakloos wordt.

Vroeger heb ik op een champignonkwekerij gewerkt (zaterdag- en vakantiewerk), toen waren er zgn. pluksters - altijd vrouwen én Nederlands, een erg gezellig clubje (hoewel ik nooit van de gezelligheid ben geweest) - die dat werk deden. Ik heb zelf ook wel es mee moeten helpen met het plukken, eigenlijk erg leuk meditatief-positief werk nu ik er op terugkijk (dus in dat opzicht zou ik niet meteen medelijden voelen, maar er zitten natuurlijk meer kanten aan) - alleen was ik niet bepaald zo snel als de dames en het zal ook anders zijn als je vijf werkdagen niets anders doet. Het was een relatief kleine kwekerij die uiteindelijk niet mee kon met de concurrentie (de baas wilde me wel als vaste kracht, maar alleen zwart betaald, dus daar heb ik voor bedankt)...

De praktijk is tegenwoordig vaak (hoe vaak, dat weet ik dan weer niet, ik neem aan dat er toch ook tevreden arbeidsmigranten zullen zijn...?) beroerd, dat geloof ik meteen. Betere wetgeving en handhaving zijn de enige oplossing, maar zover is het nog lang niet (ik meen dat Roemer met een commissie een onderzoek gedaan heeft waarin van alles aangekaart is, maar verder heb ik daar niets meer over gehoord). Punt is ook dat de arbeidsmigranten blijven komen, want kennelijk zit er nog genoeg positiefs voor ze in...?