Droomloos - Mel Hartman (2008)
Nederlands
Fantasy
224 pagina's
Eerste druk: Kramat,
Westerlo (België)
De Fantasiejagers: een groep mensen met uiteenlopende gaven die een opdracht krijgen van de regeringen van Ratiowereld en Emowereld. Ze worden ingezet bij het opsporen van niet-menselijke wezens uit de droomwereld die ónze wereld betreden. Wat is er aan de hand in Ratiowereld ? Volwassenen en kinderen gedragen zich zonder reden erg agressief en gewelddadig. Het lijkt alsof ze hun anders zo beheersbare emoties niet meer onder controle hebben. De Fantasiejagers staan voor de moeilijke taak om uit te zoeken wat hiervan de oorzaak is. Is die te vinden bij de ratiomensen zelf ? Of is er een boosaardig opzet van een emowezen in het spel ? Waarom geeft Sekhmet, vroeger vereerd als Godin in Ratiowereld, een gigantisch decadent feest om deze problemen te vieren ? En welke geheimen verbergt Toth voor de groep Fantasiejagers ?
Ben benieuwd.
Hey, het 2e boek van Mel staat er al op! Helemaal nog niet gezien.
Ben benieuwd.Ik heb het hier in de kast liggen. Gaat denk ik mee op vakantie.
ik heb het pas uit
een hele hoop maatschappijkritiek in een aangenaam fantasy-jasje
Klopt. Moeilijk, moeilijk: ik dub tussen 3 en 3,5 *
Zoals mijn Avatarnaam doet vermoeden ben ik geïnteresseerd in wat mensen wel of niet drijft. Wat is de invloed van dromen op ons dagelijks leven en vice versa. Wat als we niet meer zouden dromen of maar gedeeltelijk. Wat als we als koele emotieloze robots zouden leven? Mel Hartman speelt met deze thema's waar ik eens goed voor ging zitten.
Droomloos leest net als de Fantasiejagers weer soepel weg. Wat ik een pluspunt vind is dat Droomloos nu één verhaal is i.t.t. De Fantasiejagers waar, zo staat me bij, meerdere verhalen in het geheel beschreven waren die naar mijn mening niet echt wat met elkaar te maken hadden. Wat maakt dat ik nu Droomloos lager waardeer dan Fantasiejagers?
Misschien wel omdat ik lange tijd het idee had, maar dit wéet ik toch allemaal? Het komt me zo bekend voor totdat ik op een bepaald moment als Kate de Lille een déjà vu krijgt weet waarom: o, ja, haar geheugen was gewist en nu gaat ze met de personages uit het vorige boek verder.
Voor mij had de hernieuwde introductie van de personages korter gemogen.
Wat ik ook minder sterk vond was het aantal seksscènes. Ja, ja, ik wéet dat seks een belangrijke menselijke drijfveer is, maar ik dacht op een bepaald moment: alwéér. Misschien ben ik dan toch teveel een Ratiootje
.Ook vond ik de ontknoping waar ik min of meer al een vermoeden van had teleurstellend.
Al met al kom ik uit op 3*
Kan dit gelezen worden zonder dat ik het eerste deel heb gelezen?
Ja, dat kan heel goed. Juist omdat de personages uitgebreid worden geïntroduceerd ...