De Droomfabriek - Gerwin van der Werf (2022)
Nederlands
Sociaal
288 pagina's
Eerste druk: Atlas Contact,
Amsterdam (Nederland)
Josie wordt zonder ervaring wiskundelerares op een school in een achterstandswijk. Ze heeft de grootste moeite met orde houden, boeken vliegen door het lokaal, tampons steken in het plafond en nooit stoppen die kinderen met praten. Vooral de populaire Carmen uit klas 3A maakt het haar moeilijk. Carmen komt te laat, zit op haar telefoon, heeft nooit huiswerk gedaan, geen pen bij zich – en hoezo is dat háár probleem? Ze heeft immers zestigduizend volgers op Instagram. Dan vraagt het meisje ineens om bijles, maar wel op één voorwaarde: het moet bij Josie thuis.
Het grote verschil met (de meeste) andere 'school'boeken is dat we hier niet in de schoolbanken plaatsnemen van een havo/vwo/gymnasium, maar van een vmbo.
Gerwin van der Werf weet zich bijzonder goed te verplaatsen in de verschillende vmbo-leerlingen en leraren. Hij is zelf muziekleraar geweest, op een havo, dus hij weet van de hoed en de rand.
Maar ongelofelijk hoe geloofwaardig en levensecht hij al die school(les)situaties weet te vertellen; die jongen die steeds aan haar vraagt of ze van drillrap houdt?
En wat zijn die kinderen erg! Maar goed, eigenlijk waren wij vroeger ook al zo. Ik kan me nog een tekenles herinneren waarin we de juffrouw zo getreiterd hadden dat ze jankend naar buiten rende.
Maar scholieren van nu zijn nog wel een tikkeltje erger hoor. Een pizza bestellen bijvoorbeeld en aan school laten bezorgen. Wij hadden nog geen telefoontjes vroeger.
Geestig boek ook.
Andere boeken met soortgelijk thema (docent wordt verliefd op leerling) zijn: De Ziener van Vestdijk en Het Rookoffer van Tessa de Loo. Dit heb ik van Maarten 't Hart die mij dit boek tipte.