menu

Heart of Darkness - Joseph Conrad (1899)

Alternatieve titel: Hart der Duisternis

mijn stem
3,86 (146)
146 stemmen

Engels
Avontuur / Psychologisch

112 pagina's
Eerste druk: Blackwood's Magazine (periodiek), Londen (Verenigd Koninkrijk)

Een Engelse scheepskapitein, Marlow genaamd, krijgt in 1890 opdracht om in de rivier de Kongo, het prive-protectoraat van de Belgische koning, de verbindingen te onderhouden tussen de verschillende faktorijen aan de rivier. Daar ziet hij de uitwassen van het kolonialisme. Tijdens zijn tocht over de rivier de Kongo naar de handelspost van een zekere Kurtz beleeft hij allerlei avonturen.

zoeken in:
Dit boek is in 1902 geschreven en dat is ook wel een beetje te merken aan de schrijfstijl. Het verhaalt over Marlows tocht naar de binnenlanden van de Congo, maar tevens over een reis naar de diepste krochten van de menselijke ziel.
Ik ben bang dat ik weinig heb meegekregen van sommige diepere lagen van het boek dus daarom houd ik mijn stem nog even achterwege totdat ik het boek nog een keer gelezen heb.

Overigens was dit boek de inspiratie voor Francis Ford Coppola om zijn anti-oorlogsfilm Apocalypse now te regisseren

avatar van eRCee
4,0
Dit boekje heeft me tamelijk omvergeblazen, al had ik dat na de eerste 30 pagina's niet verwacht. De duistere sfeer omsluit een verhaal dat niet te vatten is maar wel voelbaar, beschreven in een werkelijk prachtige stijl. Hart der Duisternis deed me daarom wat denken aan Manns De Dood in Venetie. Met bonzend hart uitgelezen. 4*

4,0
Heart of Darkness wist me qua intensiteit helaas niet zo te grijpen als het dit kennelijk bij eRCee heeft gedaan, maar was niettemin erg onder de indruk van de schrijfstijl. (Overigens aan ZuiderparkDH: ik vond Conrads stijl in dit boek veel moderner dan die van zijn tijdgenoten, ik denk dat waar jij aan hint meer te maken heeft met zijn problemen met het Engels; hij sprak in de eerste en tweede plaats Pools en Frans).

De diepere laag mag dan niet expliciet aanwezig zijn, hij is er wel degelijk. Zoals het verval in psychopatische neigingen van Kurtz, alleen al omdat het gebrek aan wetgeving in de verlaten Congo hem daar de mogelijkheid toe gaf. Vandaar een boek waar lang over nagediscussieerd kan worden, wat in de afgelopen eeuw dan ook flink gedaan is (al is het dan al over de vermeende rascistische ondertonen). 4*

Het was even een bladzijde of wat inkomen, maar dan heb je ook wat zeg. Conrads schrijfstijl in deze novelle was enerzijds wennen. Het was niet zijn moedertaal en dat merk je; zinnen lopen hier en daar stroefjes, woorden duiken op waaraan je meteen ziet dat hij met een woordenboek op schoot aan het pennen is geslagen. Anderzijds presteert deze Pool het om zó beeldig te schrijven dat het gewoon eng is. En met eng bedoel ik dan ook echt eng. Pagina voor pagina drijf je gewoon met Marlow mee op die eindeloos lange rivier en zie je die torenhoge bomen, die dreigende schaduwen en voel je de verlatenheid je steeds steviger om de keel grijpen. De personen fungeren voornamelijk als symbolen - als de universele krachten die spelen in ieder mens - en worden hiermee als het ware één met de desolate omgeving waarin ze zich bevinden.

Daar komt nog bij dat Conrad je zo af en toe nog eens op een passage of zin trakteert die meteen van de pagina afspat en waar je je ogen wel een keer of vijf overheen laat glijden. Natuurlijk kan ik het citeren niet laten (één van de mooiste passages wat tegelijk IMO een schitterende, dubbellaagse sleutelpassage is):

Restraint! What possible restraint? Was it superstition, disgust, patience, fear --- or some kind of primitive honor? No fear can stand up to hunger, no patience can wear it out, disgust simply does not exist where hunger is; and as to superstition, beliefs, and what you may call principles, they are less than chaff in a breeze. Don't you know the devilry of lingering starvation, its exasperating torment, its black thoughts, its somber and brooding ferocity? Well, I do. It takes a man all his inborn strength to fight hunger properly. It's really easier to face bereavement, dishonor and the perdition of one's soul -- than this kind of prolongued hunger.

Alleszins geen werkje waar je vrolijk van wordt.

Vijf dikke, zwartgallige, sterren.

avatar van Psychocandy
4,0
Omdat ik bewondering heb voor Apocalypse Now wilde ik dit boekje wel effe lezen. Was wel moeilijk om doorheen te komen, maar ik ben het wel eens met bovenstaande mening van Dionysos. Niet echt meer iets om aan toe te voegen .

avatar van Grovonion2
3,5
Moeilijk doorheen te komen is ook wat ik me ervan herinner. Wel beklijvend bij momenten maar zo claustrofobisch geschreven dat er weinig plezier aan te beleven valt, leesplezier wel te verstaan.

avatar van DvonGeem
5,0
Hart der duisternis wordt beschouwd als een van de pioniersteksten van het modernisme, de literaire stroming die brak met de negentiende-eeuwse realistische traditie om de moderne mens en de techologisch geavanceerde twintigste eeuw beter te kunnen weergeven. Vooral Conrads gebruik van een ik-verteller, Marlow, die niet helemaal begrijpt wat hij voor zijn ogen ziet gebeuren, houdt de reis naar de krochten van de menselijke natuur ook bij een derde of vierde herlezing mysterieus; en, wat bij een eerste lezing belangrijk is: spannend, sfeervol en geestig.

4,5
Zeer goed, beklemmend boek. Al is het wel moeilijk engels.

avatar van -JB-
3,5
Conrad's reis naar het Hart der Duisternis zet aan tot nadenken. Want is onze ziel zo leeg als hier gesuggereerd wordt? Worden we zo gekleurd door onze omgeving dat we gek worden als wie hier uit worden gehaald? Als lezer ben je even onwetend als hoofdpersonage Marlow.
Het boek is in ieder geval in beklemmend verhaal vol mysterie. De schrijfstijl is zeker niet makkelijk en het geheel leest dan ook veel lastiger weg dan je van slechts 110 pagina's zou verwachten.

3,5
Duister boek met een sinistere sfeer waar van alles inzit. Maar wel, zoals gezegd, lastig Engels.

5,0
Wat blijft er over van de mens als je hem uit de bekende ruimte, tijd, beschaving enz. weghaalt? Een puinhoop. Dat is het wat Conrad hier zeer aangrijpend weergeeft in dit prachtig geschreven boek. Zowel stijl als compositie zijn ongelooflijk knap!

avatar van Asaharo
5,0
Ik heb deze afgelopen week nog eens herlezen en wederom nam Conrad me mee in deze weerbarstige en mystieke reis op de Congo-rivier. Toen ik deze de eerste keer uit had( een paar jaar geleden) was ik verbaasd over de manier waarop hij dit verhaal vertelde. Alles was zo vaag beschreven en hoe dieper je de rivier inging, hoe moeilijker het werd om dit alles te kunnen plaatsen. Misschien zijn bedoeling maar toch, ik had het er toen moeilijk mee. Het is ook zo'n typisch boek dat je heel traag moet lezen, absorberen eerder om de kracht die erin verscholen ligt te kunnen ontwaren.

Want plot-gedreven is dit boek niet, het is meer een bijwijlen angstige kijk in de menselijke psyche of het gebrek eraan in een omgeving die zich daarvoor wel laat kenmerken. Marlow is ook maar een gewone mens en probeert net als de lezer te begrijpen wat er eigenlijk aan het gebeuren is. Hij heeft zijn inzichten, soms zijn twijfels maar de reden dat hij niet zoals Kurtz gek wordt is omdat hij een doel heeft: Kurtz ontmoeten. Hij heeft ook nog een houvast, zijn boot en bemanning. 2 dingen die ervoor zorgen dat hij niet afdaalt in dezelfde nachtmerrie als de man die afgehakte hoofdjes laat etaleren, denk ik.

Voor mij was Heart Of Darkness ook de eerste kennismaking met Engelstalige literatuur. Ik heb nadien nooit meer een boek gelezen dat ook maar in zijn voetsporen kan treden, nog altijd niet eigenlijk( mede door mijn onwetendheid jegens andere schrijvers ). Maar ik heb zo het gevoel dat dankzij Boekmeter daar wel eens verandering in zou kunnen komen.

avatar van JJ_D
4,0
Onwaarschijnlijk beklemmend boek waar je als lezer langzaam maar zeker in gezogen wordt. Vanaf de openingsbladzijden al een intrigerend relaas, dat zich op een heel natuurlijke manier ontplooit tot een van de meest hallucinante verhalen uit de wereldliteratuur. Met Coppola’s verfilming in het achterhoofd bovendien van een universele, existentiële waarachtigheid, meeslepend vertelt en met een aantal onvergetelijke scènes, beelden, personages en zinnen. Biedt bovendien stof genoeg om een herlezing mogelijk te maken, wat ik in de toekomst zeker niet zal nalaten te doen.
Afgrijselijk mooi – bloedstollend zelfs.
4*

4,5
Heb dit tijdens mijn studie gelezen en was onmiddellijk verkocht. Blijkbaar ook verfilmt en deze ook gezien. Het onderwerp van dit boek mag er zeker wezen en heeft zeker veel te zeggen over mensen .

avatar van apocrief
Ik was hier aan begonnen, omdat de film Apocalypse Now erop gebaseerd is, maar ik kon er niet door komen.

avatar van Donkerwoud
3,0
Ik kom er niet in. Die eindeloze en compleet niet interresante beschrijvingen. Het voelt een beetje als het absurdisme van Kafka, maar dan met uitzondering van de tijdloosheid daarvan.

avatar van PeterW
apocrief schreef:
Ik was hier aan begonnen, omdat de film Apocalypse Now erop gebaseerd is, maar ik kon er niet door komen.

Ik vond die film ook een bezoeking.

avatar van Donkerwoud
3,0
Voor een werk waar door mij gewaardeerde kenmerken als een apocalyptische sfeer en gitzwarte humor centraal staan is het mij uiterst slecht bevallen. Iets in de ellenlange, gortdroge beschrijvingen van Konrad maakt dat ik er nooit helemaal in kom te zitten. Misschien moet ik het eens herlezen met andere verwachtingen, maar vooralsnog zie ik hier niet het veelgeprezen meesterwerk in.

avatar van Donkerwoud
3,0
PeterW schreef:
(quote)

Ik vond die film ook een bezoeking.


Ook maar eens gekeken, en die vond ik nou net wel steengoed. Moet ook wel toegeven dat de verhaalstructuur van het origineel zich fantastisch leent voor een oorlogsverhaal.

avatar van Jasper
3,0
Pittig taalgebruik, maar mooi beeld van modern imperialisme.

avatar van apocrief
De documentaire Heart of Darkness, die over de film Apocalypse Now handelt, is een stuk beter als de film Apocalypse Now. Aan het boek begin ik niet meer.

avatar van Ted Kerkjes
3,5
Ted Kerkjes (moderator)
Dit boek beviel me erg goed. Ik had een totaal ander werk verwacht, een explicieter, maar dit is totaal niet het geval. Het taalgebruik draagt het boek in mijn ogen wel. Joseph Conrad heeft een zeer markante schrijfstijl.
Eigenlijk wordt in het boek enkel gehint op de gruwelijkheden, het is een veelal suggestief verhaal. Het werkt goed, maar aan de andere kant had ik wel meer psychologische ontwikkeling verwacht. Neem nou de figuur Kurtz: hij wordt niet gek, maar is al gek. Dat is eigenlijk jammer, want de lezer moet gokken naar wat die man tot waanzin gedreven heeft. Echter is het natuurlijk wel erg knap dat je zoveel tussen de regels door kan lezen. Conrad heeft met dit boek zeker enkele personages geschapen die mij bij zullen blijven. Vooral de Rus vond ik erg goed neergezet.

"The horror! The horror!"

avatar van ...stilte...
4,0
Het verhaal is zo gedetailleerd uitgetekend dat je alles voor je ziet alsof je het zelf meemaakt. Het deed me denken aan "de klare lijn" van een stripverhaal. Toch ontbreekt het voor mij allemaal aan diepgang. De duisternis van het oerwoud en de duistere ziel van Kurtz kom je niet binnen. Wanneer je voor een zwart schilderij van Mark Rothko staat opent zich een ruimte waar je bijna in kan stappen. Joseph Conrad zijn roman blijft daarentegen zo plat als Kuifje in Afrika.

De kracht van het verhaal zit voor mij in het besef dat de mens maar tijdelijk op deze aarde aanwezig zal zijn en de natuur al onze sporen zal weg vagen, als waren wij er nooit geweest. Getuige de volgende prachtige zin:

De hoge muur van vegetatie, een weelderige en verstrengelde massa boomstammen, takken, bladeren, twijgen, slingers, verstild in het licht van de maan, was als een woeste invasie van geruisloos leven, een aanrollende golf van planten, hoog opgetast, met een hoge kam, die op het punt stond over de kreek te slaan en ons nietige mannetjes, tot de laatste toe uit ons nietige bestaantje weg te vagen.

avatar van misterfool
3,0
geplaatst:
Heart of Darkness is een ogenschijnlijk eenvoudig verhaal dat door middel van symboliek en ondoordringbaar taalgebruik toch een zekere diepgang krijgt; zo plat als een stripverhaal vind ik het in ieder geval niet. De sfeerbeschrijvingen zijn inderdaad bijwijlen erg sterk; het lijkt of de karakters worden verdrukt door een natuur die veel ouder en sterker is dan hunzelf. Op het moment dat de lezer bij Kurtz aankomt, blijkt dat dit evenzeer geld voor onze interne natuur, aangezien zelfs een groots mens buiten het oog van de samenleving wordt verleid tot een moorddadige, barbaarse impulsiviteit.

Niettemin kom ik toch uit op een magere 3*. Hoewel ik het een knap geschreven verhaal vind, ervoer ik dit boek als erg frustrerend. Een boek als Lord of Flies- met een vergelijkbare doch minder gelaagde symboliek- doet mij emotioneel meer. Ik kom daarom tot de voorlopige conclusie dat het hart van deze novelle beter tot uiting komt in bepaalde adaptaties: Apocalypse Now! en Spec Ops: The Line.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:45 uur

geplaatst: vandaag om 12:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.