Een Nagelaten Bekentenis - Marcellus Emants (1894)
Nederlands
Psychologisch
291 pagina's
Eerste druk: Van Holkema en Warendorf,
Amsterdam (Nederland)
Willem Termeer had een ongelukkige jeugd, waarin hij in voortdurende angst voor zijn strenge maar ongeïnteresseerde vader leeft. Als zijn ouders overlijden, is hij direct dermate rijk dat hij het studeren kan opgeven. In plaats daarvan maakt hij diverse reizen, maar is bang voor de maatschappij. In Zwitserland ontmoet hij een vrouw waar hij verliefd op wordt, maar hij durft haar niet te benaderen. Terug in Nederland trouwt hij met de nette Anne, die uit een welgesteld gezin komt. Aanvankelijk zijn ze nog gelukkig, maar als hun dochtertje na anderhalf jaar overlijdt, bekoelt de relatie snel.
Echt een onuitstaanbare verteller, maar de grondigheid en onverbiddelijkheid waarmee hij zijn eigen psyche ontleedt is echt fantastisch. De manier waarop-ie zijn huwelijk beschrijft, ik ging zelf al bijna kapot van ellende, of hoe hij beschrijft dat-ie blij is als zijn kind doodgaat, echt, wat een man. Daarnaast echt enorm genoten van Emants' stijl, iedere zin is raak en dat mooie ouderwetse taalgebruik is heel erg fijn.
Emants heeft enorm veel geschreven zie ik nu, maar wel spijtig dat-ie blijkbaar (volgens eRCee dan toch) nooit iets heeft uitgebracht dat in de buurt van dit werkje komt. Erg blij wel dat ik in ieder geval kennis heb mogen maken met deze parel van de Nederlandse literatuur. Goh, waar 2 voor 12 al niet goed voor is.