Malacqua - Nicola Pugliese (1977)

Op 30 juni 2023 verscheen bij de Amsterdamse uitgeverij Van Oorschot uiteindelijk ook een Nederlandse vertaling van dit boek.

De uitgeverij vermeldt daarbij: Ondanks het succes, trok Pugliese zich na zijn enige boek terug uit het literaire leven.

Het (vertaalde) boek krijgt vijf sterren in de NRC: Het boze hemelwater sist en borrelt, maar alles in deze bruisende cultroman verzet zich tegen het einde - NRC

Enthousiast gemaakt door de lyrische recensie van Joyce Roodnat in NRC. Nu heb ik wel vaker met de 5*-sterren boeken in NRC dat ik ze weinig aan vindt, maar Roodnat was ook diegene die me naar Les Olympiades liet gaan in het filmhuis en ik zag daar de beste film van de laatste 10 jaar. Dus met veel enthousiasme begonnen.

Het gekke is: ik snap volledig waarom Roodnat hier zo blij van word, ondanks dat ik dat een pak minder ben. De hele constructie waardeer ik. Het regent, op een bepaalde plek (Napels in dit geval) en voor de auteur reden eens die locatie te beschrijven en dan vooral de mensen die er wonen. Door in te zoomen op hun levens. Sommigen krijgen enkele pagina's, sommigen slechts enkele regels. Die sluier van eindeloze regen geeft een sfeer en een soort overkoepelend geheel mee. Ook het magisch-realisme past daar op zich goed bij. Het is een wat apocalyptische sfeer, dan mogen daar ook bovennatuurlijke zaken bij komen.

Maar, anders dan Roodnat word ik nergens geraakt. Het is allemaal knap en mooi maar doet me niets. Woorden blijven slechts woorden, die levens van mensen wisten me vaak niet echt te boeien en het stukje magisch-realisme daar kon ik weinig mee, ondanks dat het best past. En dan is het vooral plichtmatig lezen en niet echt heel veel leesplezier eruit halen. Enkel de derde dag had net iets meer, maar in de laatste dag zakte dat al weer weg, 2,5*.

Door de regen die maar bleef vallen hadden zich langs de gevels van de gebouwen groenachtige sliertjes gevormd, en het pleisterwerk had om sommige plekken losgelaten en op sommige andere plekken waren vlekken te zien van een groenachtig, onstuitbaar vocht, kortom, er was al met al lethargie, die elk vermogen om te reageren haast verloren had en onontkoombaar de regen vergezelde die naar beneden kwam, alsof de wil was verweekt in vloeibare bemoste vlakken, en het vocht tekende de contouren van alle stenen met schimmel op de muren.

Prachtige beschrijvingen van de regen die vier dagen lang de stad teistert.

Nicola Pugliese heeft maar één roman geschreven en misschien had hij alles wat hij had te zeggen daarmee gezegd. Maar toch verscheen er jaren later nog een verhalenbundel van hem.

Als gevolg van het succes van zijn roman Malacqua trok Pugliese zich uit het literaire leven terug en stopte met schrijven. Een kleine Napolitaanse uitgeverij kon hem uiteindelijk zo ver krijgen om de acht verhalen van La nave nera te schrijven en te publiceren.

En het verscheen tijdens de week van het korte verhaal in vertaling:

Het Zwarte Schip · Uitgeverij Van Oorschot - vanoorschot.nl