The Cook - Harry Kressing (1965)

Dit is nou typisch zo'n boek dat je van iemand cadeau krijgt, en waarvan je denkt: 'wat moet ik ermee?' Het belandt vervolgens ongelezen in de kast, tot je het weer een keer tegenkomt, en uit pure verveling ga je het lezen, en dan blijk je Goud in handen te hebben. Dit boek is enig in zijn soort. Een boek als dit heb je nog nooit gelezen, en zo een zul je waarschijnlijk ook nooit meer lezen. Het valt ook onder geen enkele categorie onder te brengen. Er zit humor in, maar het is geen humoristisch boek. Er zit suspence in, maar het is geen thriller. Hoewel er romances in zitten, is het niet romantisch. Het is ook geen kookboek, want de geheimzinnige recepten van de gerechten die Conrad Venn de families Hill en Vale voorzet blijven geheim, en worden helaas niet, zoals in Simmels 'Es muss nicht immer Kaviar sein', volledig uitgeschreven. Ik zou het boek het best beschrijven als een satire; dat dekt de lading het meest, schat ik.
De figuur van Conrad Venn is en blijft raadselachtig. We weten niet wie hij is, of waar hij vandaan komt. Zijn bedoelingen zijn vanaf het begin al duidelijk, maar hoe en wat blijft voorlopig nog in het duister. Mensen die ik het boek heb laten lezen beschouwden Conrad Venn als boosaardig. Ikzelf zet daar mijn vraagtekens bij. Ambitieus, zeker, maar kwaadaardig... In de loop van het verhaal doet hij best gemene dingen, en zonder meer uit eigenbelang, maar ook uit zelfbescherming, wat uit het een zeker oogpunt best begrijpelijk is. Desalniettemin blijft de figuur in nevelen gehuld.
Evenals de auteur zelf trouwens. Van de auteur weten we hoe dan ook niets. Harry Kressing is een pseudoniem, maar niemand weet van wie. Er is wel over gespeculeerd, en er zijn een paar namen gevallen, maar zekerheid is er nog steeds niet, en ik verwacht dat ook niet meer. Er zijn twee romans bekend, naast 'The Cook' is er ook nog een 'Married Lives' geweest, maar allang uitverkocht, en zelfs tweedehands niet aan te komen. Je zou zelfs bijna denken dat het er nooit geweest is.
Maar raadsels of niet, of misschien wel juist daarom, is dit een boek om te koesteren.

Ik zet even een raampje open, het is hier iets te dampig na het bewieroken van 'The Cook' door mijn voorganger!

Het uitgangspunt - de keuken, de kok, het huishouden - is orgineel, en het verhaal leest soepel weg. De gebeurtenissen ontwikkelen zich echter wel erg makkelijk in Conrad zijn richting, en de schrijfstijl doet wat ouderwets aan. Uiteindelijk blijft er voor mij toch echt te weinig over om van te genieten. En PeterW: wat zou je van het etiket 'modern sprookje' zeggen?