menu
poster

Seryje Ptsjely - Andrej Koerkov (2018)

Alternatieve titels: Grijze Bijen | Серые Пчелы

mijn stem
3,67 (6)
6 stemmen

Russisch
Oorlog / Sociaal

304 pagina's
Eerste druk: Folio, Charkov (Oekraïne)

In het dorp Malaja Starogradovka, dat zich in de zogenaamde grijze zone bevindt, zijn slechts twee mensen over gebleven: de negenenveertigjarige al gepensioneerde Sergei Sergejitsj en zijn voormalige klasgenoot Pasjka. En hoewel ze een totaal tegengestelde kijk op het leven hebben, worden ze gedwongen om met elkaar om te gaan, als het Oekraïense leger de ene komt bezoeken en de separatisten de andere. De grootste zorg van Sergejitsj is hoe en waar hij zijn bijen uit de oorlog kan halen met het begin van de lente, dat wil zeggen: alle zes de kasten. Ze moeten naar een plaats worden gebracht waar ze niet schieten, zodat de honing later niet de smaak van oorlog zal krijgen. Nadat hij alles op de weg heeft verzameld, kan de imker zelf nog niet voorstellen welke beproevingen hem en zijn bijen te wachten staan. Na een niet geheel geslaagde stop bij Zaporozje besluit hij met zijn bijen naar de Krim te gaan; naar een Tataar, die hij meer dan twintig jaar geleden ontmoette op een congres van imkers. Hij weet dan nog niet dat het vervolg van zijn verhaal hem zowel over bijen als mensen een aantal geheel nieuwe zaken zal bijbrengen…

Links

zoek naar dit boek op bol.com
zoeken in:
1
1
avatar van Raspoetin
Raspoetin
geplaatst:
Romancier Andrej Koerkov is bang dat de Oekraïense literatuur steeds militanter wordt - NRC €
Het is lastig om het gesprek lang bij zijn roman Grijze bijen uit 2018 te houden, hoe vermakelijk en slim het verhaal over imker Sergejitsj ook is. Die woont met zijn bijen in de Donbas in de ‘grijze zone’, het niemandsland tussen het front van het Oekraïense leger en Russen en separatisten, en probeert zich afzijdig te houden van het conflict. Tevergeefs.
avatar van KoenR
KoenR
geplaatst:
De verfilming van deze roman gaat tijdens het aankomend IFFR in premiere.
avatar van Naamloos
4,0
Naamloos
geplaatst:
Ga ik zeker zien!

Tja, de dorpen in "de grijze zone" zijn nu met de grond gelijk gemaakt...
avatar van Lalage
3,5
Lalage
geplaatst:
Sergejitsj stookt kolen in zijn kachel, zet thee en drinkt af en toe een borrel. Zijn idyllische leven op het platteland staat in schril contrast met de oorlog, die hij om zich heen hoort. Andrej Koerkov beschrijft het geweldig. Vertaler Arie van der Ent maakt hier en daar een vreemde woordkeus, maar over het algemeen leest het prettig.

Halverwege het boek gaat Sergejitsj weg uit zijn geliefde dorp, in zijn oude auto. Hij zet de bijenkasten op een aanhanger en rijdt rustig richting Oekraïne. Hij heeft het adres van een collega-bijenhouder in de Krim. Zonder haast maakt Sergejitsj zijn reis. Het is spannend en soms maakt hij zich zorgen, bijvoorbeeld bij grensposten. Maar meestal zit hij vrij ontspannen bij zijn tent, kampvuur erbij, bijen losgelaten op een mooie plek.

linkje naar mijn hele bespreking volgt later
avatar van manonvandebron
4,5
manonvandebron
geplaatst:
Koerkov is een Oekraïner die in het Russisch schrijft over de oorlogssituatie in z'n land. In 2016 zijn Sergejitsj en Pasjka de enige twee bewoners die een gehucht in Donbas nog niet ontvlucht zijn. Ze bevinden zich tussen twee vuren. Aan de ene kant is er het Oekraïense leger dat de eenheid wil bewaren; aan de andere kant zijn er de pro-Russische separatisten die willen dat Donbas zich afscheidt van Oekraïne. Sergejitsj leeft in miserabele omstandigheden. Als voormalig mijnwerker lijdt hij aan stoflong. Z'n enige levensvreugde vindt hij als imker in de bijenteelt.

Halverwege beslist hij met z'n Lada naar de Krim te trekken, waar het klimaat beter is voor z'n bijen. Sinds twee jaar is de Krim geannexeerd door Rusland, dus krijgt hij te maken met de Russische politie (Berkoet) en geheime dienst (FSB). Hij raakt bevriend met enkele Krim-Tataren, een islamitische minderheid die gedeporteerd dreigt te worden. Volgens een citaat van Poetin is de Krim "heilige Russische grond".

De titel verwijst naar de "grijze zone" in Donbas die betwist wordt tussen de twee partijen, maar ook naar een droom over bijen in een grijs legeruniform. Sergejitsj verkiest de natuurlijke orde en geluiden in een bijenkorf boven die van de mensen. Deze zeer actuele roman is geen politiek pamflet, maar schetst een poëtisch beeld van een Jan met de pet die te midden van de oorlogswaanzin probeert te overleven.
avatar van Lalage
3,5
Lalage
geplaatst:
En hier is mijn hele blogartikel:
Grijze bijen - Andrej Koerkov | Lalagè leest - lalageleest.nl
avatar van misterfool
3,5
misterfool
geplaatst:
Het heeft even geduurd, maar ik heb 'Grijze Bijen' uitgelezen. Ik heb mij goed vermaakt, hoewel ik aanvankelijk dacht op een onvoldoende te zullen uitkomen. Het begin in Malaja Starogradovka vond ik namelijk saai. Van het moment dat Sergei met de bijen op pad gaat, wordt het verhaal dynamischer. De personages zijn kleurrijker en de scènes interessanter. Met name het eerbetoon aan de gevallen Oekraïense militair is memorabel. Zeker met de huidige oorlog in het achterhoofd.(1). Eenmaal op de Krim aangekomen, aanschouwen we de penibele situatie van de Tartaren. Dat wordt indringend beschreven. De wijze waarop Koerkov de oorlog beschrijft, als een ongeoorloofde inbreuk op een vreedzame, cyclische natuur, deed mij verder denken aan 'The Thin Red Line' van Terrence Malick (2). Geen verkeerde associatie! Hierdoor is Grijze Bijen meer dan een eenduidig reisverhaal. Met een vlotter begin, had ik een hogere voldoende uitgedeeld. Niettemin bevat dit boek een uitstekende sfeerschets van Oekraïne in oorlogstijd. Prima keuze voor het boek van het kwartaal.
avatar van -JB-
4,0
-JB-
geplaatst:
Mooie invoelbare en tragische roman over een man, Sergejitsj, die allen met zijn buurman is achterbleven in een dorpje in de Donbas. Hij zit in de grijze zone, het gebied tussen de linies. Het eerste deel van het boek vertelt over de moeilijke leefomstandigheden en de eenzaamheid in het dorp. Als hij besluit om zijn bijen uit de grijze zone weg te halen, komt het verhaal tot leven. Op zijn reis naar een goede plek voor zijn bijen komt hij in Russisch en Oekraïens gebied terecht. Als bewoner van de Donbas heeft hij moeite om vertrouwen te winnen van de lokale bevolking. Niemand weet aan welke kant hij staat. Koerkov werkt dit schitterend uit door Sergejitsj een open en onbevooroordeeld karakter te geven. Deze naïviteit maakt hem kwetsbaar, maar ook oprecht. Het mooie slot laat je nadenken over het gevoel van thuis. Grijze bijen is een boek dat je niet snel vergeet.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:19 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.
1
1