2
geplaatst: 23 september 2019, 17:50 uur
Mocht de link met de actualiteit u wat minder liggen, het betreffende fragment met Carmiggelt is heerlijk. Tzum | Nieuws: 'Wat Thierry Baudet afgelopen vrijdag bij Chris Aalberts deed, deden de fascisten in de jaren dertig bij Simon Carmiggelt' - Tzum
0
geplaatst: 6 december 2021, 11:50 uur
Documentaire over de schrijver Simon Carmiggelt (1992) - YouTube
Portret van de Nederlandse auteur Simon Carmiggelt die bekendheid verwierf met zijn stukjes in de Amsterdamse krant Het Parool onder de naam Kronkel. Enkele van zijn teksten droeg hij voor op de televisie bij de VARA.
1
geplaatst: 21 oktober 2025, 16:15 uur
Een man in een trainingspak
– Naar Kronkel
Ik zat in een café waar de tijd stil lijkt te staan. Niet omdat de klok kapot is - die loopt nog, zij het met een licht gehijg - maar omdat de gesprekken daar altijd over vroeger gaan. En toen de jonge man naast me zijn koffie zonder suiker bestelde, wist ik al dat het geen blij gesprek zou worden.
Hij droeg een Ajax‑sjaal en keek naar buiten alsof daar een antwoord voorbij kon fietsen.
‘Heitinga,’ zei hij opeens. ‘Dat was er nog eens een.’
Ik knikte. Je moet zo iemand ruimte geven.
‘Als speler was-ie hard, maar eerlijk,’ ging hij verder. ‘Zo eentje waarvan je denkt: die mag m’n dochter ophalen. Mits hij z’n schoenen buiten uittrekt.’
Ik glimlachte beleefd.
‘En dan zetten ze hem voor de groep. De hoofdmacht. En in plaats van dat iedereen gewoon luistert, gaan ze moeilijk doen. Contracten, kliklijnen, ego’s groter dan de middenstip.’
Hij zuchtte en keek in zijn koffie alsof daar misschien nog wat moraal te vinden was.
‘Het is lastig, hoor. Trainer zijn. Vooral als je het goed bedoelt. Ze willen iemand die roept, scheldt, alles kapot analyseert. John dacht misschien: als ik gewoon normaal doe, gaan ze vanzelf beter voetballen. Maar zo werkt het niet meer.’
Ik wilde zeggen dat normaal doen tegenwoordig verdacht is. Maar hij ging alweer verder.
‘En dan lees je in de krant: “Heitinga weg bij Ajax.” Geen bedankje, geen standbeeld, geen straatnaambordje bij de toekomst. Alleen een mededeling. Alsof-ie een fout in de boekhouding was.’
Achter ons zette iemand de televisie aan. Er was een sportprogramma bezig. Een glimmend hoofd vertelde met veel enthousiasme dat Ajax op zoek was naar ‘een internationale toptrainer met een duidelijke visie’.
De man naast me keek niet op.
‘Ze vergeten altijd,’ zei hij zacht, ‘dat je op de bank ook iemand nodig hebt die weet hoe het is om op de grond te liggen.’
We dronken zwijgend onze koffie op. Buiten fietste er niemand voorbij.
– Naar Kronkel
Ik zat in een café waar de tijd stil lijkt te staan. Niet omdat de klok kapot is - die loopt nog, zij het met een licht gehijg - maar omdat de gesprekken daar altijd over vroeger gaan. En toen de jonge man naast me zijn koffie zonder suiker bestelde, wist ik al dat het geen blij gesprek zou worden.
Hij droeg een Ajax‑sjaal en keek naar buiten alsof daar een antwoord voorbij kon fietsen.
‘Heitinga,’ zei hij opeens. ‘Dat was er nog eens een.’
Ik knikte. Je moet zo iemand ruimte geven.
‘Als speler was-ie hard, maar eerlijk,’ ging hij verder. ‘Zo eentje waarvan je denkt: die mag m’n dochter ophalen. Mits hij z’n schoenen buiten uittrekt.’
Ik glimlachte beleefd.
‘En dan zetten ze hem voor de groep. De hoofdmacht. En in plaats van dat iedereen gewoon luistert, gaan ze moeilijk doen. Contracten, kliklijnen, ego’s groter dan de middenstip.’
Hij zuchtte en keek in zijn koffie alsof daar misschien nog wat moraal te vinden was.
‘Het is lastig, hoor. Trainer zijn. Vooral als je het goed bedoelt. Ze willen iemand die roept, scheldt, alles kapot analyseert. John dacht misschien: als ik gewoon normaal doe, gaan ze vanzelf beter voetballen. Maar zo werkt het niet meer.’
Ik wilde zeggen dat normaal doen tegenwoordig verdacht is. Maar hij ging alweer verder.
‘En dan lees je in de krant: “Heitinga weg bij Ajax.” Geen bedankje, geen standbeeld, geen straatnaambordje bij de toekomst. Alleen een mededeling. Alsof-ie een fout in de boekhouding was.’
Achter ons zette iemand de televisie aan. Er was een sportprogramma bezig. Een glimmend hoofd vertelde met veel enthousiasme dat Ajax op zoek was naar ‘een internationale toptrainer met een duidelijke visie’.
De man naast me keek niet op.
‘Ze vergeten altijd,’ zei hij zacht, ‘dat je op de bank ook iemand nodig hebt die weet hoe het is om op de grond te liggen.’
We dronken zwijgend onze koffie op. Buiten fietste er niemand voorbij.
2
geplaatst: 5 januari, 11:22 uur
https://image.parool.nl/201248645/width/2480/journalist-dichter-en-schrijver-simon-carmiggelt-1913-1987Carmiggelt in zijn werkkamer thuis. (Parool)
0
geplaatst: 12 januari, 20:39 uur
Wandelaar schreef:
(afbeelding)Carmiggelt in zijn werkkamer thuis. (Parool)
Is dit de Weteringschans?(afbeelding)Carmiggelt in zijn werkkamer thuis. (Parool)
1
geplaatst: 12 januari, 22:43 uur
Ik denk Eerste Weteringplantsoen 2a. De foto is te dateren rond 1976.
"Zijn kamers bieden één der mooiste stadsgezichten van Amsterdam: park, gracht, daarachter het Rijksmuseum, rechts de onrustige Weteringschans, waarvan het verkeerslawaai echter juist voor Carmiggelts venster wegsterft. 's Avonds wordt dit panorama sprookjesachtig. Het huis hult zich in een hoge stilte, een zee van lichtjes alleen suggereert nog het leven van de unieke stad, die in Carmiggelt haar meest kenmerkende naoorlogse schrijver heeft gevonden."
Quote van zijn uitgever Martin Ros.
1
geplaatst: 13 januari, 10:03 uur
https://image.parool.nl/246711849/feature-crop/1200/1200/buste-van-simon-carmiggelt
Mooi citaat. Het verklaart ook het standbeeld van de schrijver in het plantsoen. Deze groenstrook, die nog geen oppervlakte van een tennisbaan beslaat, is de naam ‘park’ eigenlijk te veel eer.
Mooi citaat. Het verklaart ook het standbeeld van de schrijver in het plantsoen. Deze groenstrook, die nog geen oppervlakte van een tennisbaan beslaat, is de naam ‘park’ eigenlijk te veel eer.
* denotes required fields.
* denotes required fields.