menu
zoeken in:
avatar van Bilal030
In de boekhandel viel een boek mij al een tijdje op vanwege de titel: Norwegian Wood. In een periode waarin ik vele Beatles-albums kocht nam ik Beatles-referenties sneller waar dan normaal. Toen daar het moment kwam om Norwegian Wood te kopen besloot ik op het laatste moment om Kafka op het strand te kopen, Joost weet waarom.

Ik wist niet wat mij overkwam. Ik kende realistische literatuur en het magisch-realisme kende ik ook maar nieuw voor mij was dat het zo goed en op een natuurlijke wijze in elkaar over ging. Surreëel, bizar en absurd was het maar verteld op een doodgewone, realistische wijze.

Haruki Murakami’s brein is een grabbelton vol met ideeën waaruit hij een verhaal (heel veel verhalen in een verhaal eigenlijk) op papier weet te toveren. Toen ik het las zag ik toevallig Tim Krabbé bij dwdd zijn liefde voor deze auteur van de daken schreeuwen, en ik begreep zijn enthousiasme volledig.

Ik zie dat het al ruim een jaar geleden is dat men op dit forum een reactie plaatste.
Sinds mijn burn out begin Januari 2020 ben ik, omdat er een boek van hem in onze kast lag, begonnen aan Murakami’s; Kafka op het strand.
Na een moeizame start van het verhaal, o.a. een pratende kat, maar dat is enkel persoonlijk, heb ik mij laten meenemen in de wereld van de schrijver.
Op dit moment, juli 2020, ben ik een aantal boeken verder van deze, voor mij, onderhoudende auteur.
Mijn Top 5;
Kafka op het strand.
Dans dans dans.
De opwindvogelkronieken.
Killing Commondadore.
Norwegian Wood.

Murakami ken ik niet maar wel ken ik de film Beoning (Burning) die ik erg goed vond en die op Murakami's korte verhaal Barn Burning is gebaseerd.

avatar van Bassievrucht
Op de website van New Yorker verschijnen onregelmatig nieuwe korte verhalen van Murakami, sinds 1990 zijn zo'n twintig in totaal. Die duiken op een gegeven moment meestal in de verhalenbundels op (zoals het hieronder genoemde Barn Burning). Na het verschijnen van de laatste bundel, Eerste Persoon Enkelvoud, zijn op NY ook weer nieuwe verhalen opgedoken.

Haruki Murakami | The New Yorker - newyorker.com

avatar van manonvandebron
Haruki Murakami brak met de conventies van de Japanse literatuur en ontwikkelde z’n eigen, ongekunstelde stijl. Veel van z'n boeken bevatten surrealistische elementen. Soms gaat hij compleet de absurde toer op, maar meestal is het magisch realisme. De verteller is dan een gewone knul in een alledaagse omgeving die iets buitensporigs meemaakt en een zoektocht onderneemt om het mysterie te ontsluieren. De verdwijning van een kat of een ander dier kan leiden tot een keten van moeilijk te verklaren gebeurtenissen. Mogelijk komt hij terecht in een droomwereld of in een parallel universum. Bepaalde motieven zijn geïnspireerd door Freud of Jung. Zo kan een put symbool staan voor het onderbewustzijn. Andere ideeën haalt hij uit sprookjes, legendes of Griekse mythologie.

Een paar van z'n bekendste boeken zijn echter volkomen realistisch. Die draaien om introspectie, herinneringen en de complexe psychologie van relaties. Westerse muziek is vaak aanwezig: rockgroepen uit de jaren '60, jazz en klassieke muziek. De Sinfonietta van Janacek heb ik dankzij hem ontdekt. Op culinair vlak is hij wel een echte Japanner, met misosoep als vaakst vermelde gerecht. Hij vergelijkt de uithouding van een afstandsloper met die van een romanschrijver.

Een techniek die hij gebruikt, is synchroniciteit. De oneven en de even hoofdstukken vormen dan twee afzonderlijke verhaalbogen met een verschillende protagonist. Na een tijdje komen die twee samen, maar nooit op een voor de hand liggende manier. Soms wordt dezelfde gebeurtenis achtereenvolgens uit twee verschillende standpunten verteld. Behalve romans heeft hij ook goede kortverhalen en non-fictie geschreven.

1. De Opwindvogelkronieken 5,0*
2. 1q84 4,5*
3. Norwegian Wood
4. De Moord op Commendatore 4,0*
5. Kafka op het Strand
6. De Olifant Verdwijnt (verhalenbundel)
7. Waarover ik Praat Als Ik over Hardlopen Praat (non-fictie)

Gast
geplaatst: vandaag om 21:27 uur

geplaatst: vandaag om 21:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.