Marguerite Duras deed grenzen tussen genres vervagen. Het grillige pad van haar geheugen volgend experimenteerde ze met een niet-lineaire vertelstijl. Ze wisselde af tussen inwendige monologen en neutrale beschrijvingen als door het oog van een camera, slechts de uitwendige gebeurtenissen registrerend. Soms beschreef ze zichzelf alsof ze iemand anders was. Ze schreef ook toneelstukken en filmscenario's, en romans die daar kenmerken van overnamen.

Sommige teksten zijn autobiografisch, over haar jeugd in Frans Indochina, of over de arrestatie van haar echtgenoot als verzetslid tijdens de Tweede Wereldoorlog. De locatie kan beperkt zijn, met dialogen tussen twee of drie personages in een besloten ruimte, als een scène in het theater. Soms doorbreekt ze de illusie met commentaren op de eigen tekst, of met sprongen in tijd of perspectief. Ze behandelde thema's als promiscuïteit, alcoholisme, kolonialisme, oorlog en vervreemding.

1. Moderato cantabile 4,5*
2. L'Amant
3. La Douleur [verhalenbundel] 4,0*
4. Dix heures et demie du soir en été
5. Les Yeux bleus, cheveux noirs
6. Hiroshima, mon amour [scenario] 3,5*
7. Un barrage contre le Pacifique
8. India Song [drama]