Bij Maggie Furey - Artifacts of Power 1: Aurian (1994):

Dankzij deze prachtige Artifacts of Power-reeks ben ik in het jaar 2003 uiteindelijk romans beginnen lezen. Voor elke liefhebber van high-fantasy is dit dan ook verplichte kost! De vreemde beschavingen komen zeer geloofwaardig over en het gebruik van magie lijkt inherent aan de beschreven wereld. Het verhaal kent ettelijke verrassende plotwendingen, waardoor deze reeks vier dikke boeken lang blijft boeien. De personages hebben zodanig veel diepgang dat het overlijden ervan de lezer daadwerkelijk aangrijpt.

Normaal herlees ik nooit een boek,
maar deze reeks heeft me aan het twijfelen gebracht!

Als je nooit leest, kan ik nog wel begrijpen dat deze reeks je wel kon boeien.

Als je al wat meer fantasy achter de kiezen hebt, is dit gewoon een grote ontgoocheling: stereotieper dan dit kan haast niet. Van verrassende plotwendingen of interessante karakters was voor mij dan ook absoluut geen sprake. Ik zou dit al bijna eerder onder de jeugdliteratuur catalogiseren, zo simplistisch steekt het in elkaar.