MENU

The Catcher in the Rye - J.D. Salinger (1951)

Alternatieve titels: De Vanger in het Graan, Puber

mijn stem
4,14
416 stemmen

Engels
Psychologisch

277 pagina's
Eerste druk: Little, Brown, Boston (Verenigde Staten)

Holden Caulfield is een zestienjarige jongen, die net voor de wintervakantie besluit om van school weg te lopen. Hij dwaalt enkele dagen door New York, met zichzelf in de knoop liggend omwille van zijn ontluikende volwassenheid.

nummer 81 in de top 250

 
avatar van devel-hunt
4,5
geplaatst op 4 juni 2012, 11:51 uur, permalink
Het sterke en onweerstaanbare van The Catcher in the Rye vind ik de totale tijdloosheid. het boek stamt uit 1951 maar had heel geloofwaardig geweest als het uit 2012 was gekomen. Bovendien is de schrijfstijl duidelijk, er zit vaart in het verhaal. In dat opzicht is het boek zijn tijd ver vooruit.

avatar van HankMoody
4,0
geplaatst op 29 juni 2012, 16:07 uur, permalink
Het sterkste aan dit boek vind ik de stem van Holden zelf die heel levendig en realistisch overkomt wanneer je het leest, de schrijver is niet aan het woord maar de hoofdpersoon zelf.
Sowieso is het een interessant ventje die Holden die een persoonlijkheid heeft waar je eigenlijk niet mee kunt leven maar er niks aan kan doen. Hij moet een wereld accepteren waar hij liever geen deel van uitmaakt, dat is toch wel wat de boek wil zeggen.
Het is ook erg vlot geschreven en het feit dat het geen plot heeft, weinig karakterontwikkeling maar meer een stroom van gedachten maakt het allemaal een boek die zijn tijd ver vooruit was toentertijd en dat het zo'n succes werd.

avatar van Bassievrucht
4,0
geplaatst op 5 augustus 2012, 23:16 uur, permalink
Geweldig boek! Wat kan ik nog zeggen dat al niet gezegd is? Ik las een mooi stuk van Tim Krabbé over Holden en Catcher.
:
http://timkr.home.xs4all.nl/text/holden.htm

avatar van the Cheshire cat
5,0
geplaatst op 2 april 2013, 18:35 uur, permalink
Nou weet ik nog steeds niet waar die eenden heen gaan in de winter

 
bonesofherface
geplaatst op 3 april 2013, 17:01 uur, permalink
the Cheshire cat schreef:
Nou weet ik nog steeds niet waar die eenden heen gaan in de winter


nergens

avatar van the Cheshire cat
5,0
geplaatst op 3 april 2013, 18:17 uur, permalink
Oh...

 
bonesofherface
geplaatst op 3 april 2013, 20:59 uur, permalink
liep ik in de val?

avatar van the Cheshire cat
5,0
geplaatst op 3 april 2013, 21:44 uur, permalink
welnee, was meer 'n grapje van mij uit, omdat ik dat namelijk één van de grappigste passages
uit het boek vind.


welkom overigens op de site bonesofherface...

 
bonesofherface
geplaatst op 3 april 2013, 23:40 uur, permalink
bedankt!

best een triest stukje, eigenlijk.. Voor mij verklaarde Mr. Antolini de metafoor van de eenden en waar ze, al dan niet, naartoe gaan in de winter. (Holden = eenden)

avatar van the Cheshire cat
5,0
geplaatst op 4 april 2013, 18:00 uur, permalink
klopt, en de vraagt rijst op is Mr Antolini nou gay of niet?

3,5
geplaatst op 18 juli 2013, 15:17 uur, permalink
Je hebt van die boeken, zoals je ook van die films hebt. Ze hebben een klassieke status, maar als je er eenmaal aan begint begin je jezelf af te vragen of alle andere mensen dom zijn, of dat jij het gewoonweg niet snapt: hij valt namelijk een beetje tegen.
Zo ook met Catcher in the Rye, van weinigschrijver JD Salinger. Nimmer heb ik een boek gelezen waar ik zo vaak de behoefte had het boek weg te leggen, om hem nooit meer open te slaan. Maar toch stug door blijven lezen, hopende dat die ene briljante passage ervoor zorgt dat het boek voor altijd bij zal blijven, wetende dat dit eigenlijk nimmer zal komen.
Tot de laatste 25 pagina's. Bijna in slaap gedut werd ik plotseling wakker geschopt en zat ik het laatste deel van het boek met tranen in mijn ogen te lezen. Nimmer werd er zo mooi en wijs over een zestienjarige jongen geschreven, die gelukzalig kijkt naar zijn jonge zusje, die geniet van een draaimolen.

Alleen al voor de laatste 25 pagina's heeft The Catcher in the Rye zijn klassieke status verdient. Wauw!

avatar van thrillseeker
0,5
geplaatst op 11 november 2013, 23:02 uur, permalink
Sorry maar ik begrijp het niet. Wat is er zo goed aan dit boek? Het verhaal gaat nergens naar toe en wat mij stoorde zijn die puberale stopwoordjes ertussen door. Ik weet ook wel dat de hoofdpersoon een puber is maar het las niet lekker weg. Ik heb het boek halverwege weggelegd want het interesseerde mij geen fluit waar die gozer naar toe ging. Misschien heb ik het wel niet begrepen dat kan natuurlijk ook

1,0
geplaatst op 14 december 2013, 15:37 uur, permalink
Ik heb het boek onlangs gelezen, maar ik vond het niks aan. Na de eerste bladzijde vond ik de hoofdpersoon een vervelende zeikerd. Ik heb het boek uitgelezen, omdat het niet een dik boek is en omdat ik hoopte dat het ergens in midden nog beter zou worden. Misschien dat ik net zoals thrillseeker, het niet heb begrepen.

avatar van Tabula Rasa
5,0
geplaatst op 9 januari 2014, 17:25 uur, permalink
Eén en al sfeer, en wat voor een sfeer ! Je hoeft niet geïnteresseerd te zijn in waar die gozer naar toe ging, en je mag hem best een vervelende zeikerd vinden, maar als de sfeer in dit boek je niet bij de strot grijpt blijft er alleen nog ruimte voor gepast medelijden, birdhermes en thrillseeker.

 
geplaatst op 19 mei 2014, 20:06 uur, permalink
Dit boek uiteindelijk toch halverwege weggelegd. Ik vond het op de een of andere manier te braaf en te saai.
Terug maar weer naar die andere coming-of-age roman, Ham on rye van Charles Bukowski, die voor mij echt hard, raak en eerlijk is...

avatar van psyche
4,5
geplaatst op 23 juni 2014, 20:22 uur, permalinkbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Eindelijk dan The Catcher in de Rye gelezen wat me geen enkele moeite heeft gekost. Niet alleen is Salingers consequente stijl hier debet aan, het is ook tijdloos. Het is voor mijn tijd geschreven en dat wil wat zeggen

Misschien dat sommige woorden niet door huidige adolescenten en/of in bepaalde groepen worden gebruikt, op mij kwam het evengoed geloofwaardig over.
En ja, soms is Holden vreselijk irritant, soms moet ik evengoed om hem lachen, ook is hij hartverwarmend. Het hoort er allemaal bij. In ieder geval zal Holden mij altijd bijblijven, dat heb ik met bepaalde personages.
Misschien kwam het wel omdat ik met één van zijn voormalig docenten vreesde dat hij zal vallen en vallen .... Holden is bang, eenzaam en in de war. Hij heeft wel wat anders in en aan zijn hoofd dan leren
Ik denk dat er méér in het boek staat dan voor sommigen ogenschijnlijk lijkt, bijvoorbeeld hebben mij de volgende fragmenten geraakt, het gaat om het bezoeken van het graf van zijn overleden broer:
... maar ik ben ermee gestopt. In de eerste plaats vind ik het bepaald geen lolletje om hem daar op dat maffe kerkhof te zien liggen. Midden tussen de dooien en grafstenen enzovoort. Toen de zon scheen viel het nog wel mee, maar twee keer - twee keer - begon het te regenen toen we daar waren. Het was verschrikkelijk. Het regende op die waardeloze grafsteen van hem, en het regende op het gras op zijn buik. Overal regende het. Alle bezoekers begonnen als gekken naar hun auto te rennen. Daar werd ik zowat gek van. Al die bezoekers konden in hun auto stappen en de radio aanzetten enzovoort en dan ergens gezellig gaan eten - allemaal behalve Allie
naast het citaat met Phoebe zijn zusje op de draaimolen:
Toen liep ze weer helemaal rond tot ze haar eigen paard had. Toen klom ze erop. Ze zwaaide terug. Jezus, het begon te gieten als de pest. Het kwam met bakken naar beneden zetten, ongelogen. Alle ouders en moeders enzovoort gingen onder het dak van de draaimolen staan, zodat ze niet door en doornat zouden worden, maar ik bleef de hele tijd op de bank zitten. Ik werd behoorlijk drijfnat ... Ik weet niet waarom. Het was gewoon omdat ze er zo verdomd lief uitzag, zoals ze daar met haar blauwe jas aan en zo de hele tijd in de rondte ging. God, ik wou dat je erbij had kunnen zijn.


Salinger schreef niets toevallig m.i.

4,5*