Alternatieve titel: In Ongenade
86 stemmen | gemiddelde 4,08
Engels
Psychologisch
218 pagina's
Eerste druk: Secker & Warburg, Londen (Verenigd Koninkrijk)
Een wetenschapsman, werkzaam aan de universiteit maar in ongenade gevallen door een affaire met een studente, trekt zich terug op de afgelegen boerderij van zijn dochter. Hij hoopt enig evenwicht in zijn leven aan te kunnen brengen. Maar de harde werkelijkheid rukt meedogenloos op en verstoort alle broze relaties. Hij wordt samen met zijn dochter het slachtoffer van een gewelddadige actie.
5,0
[permalink] geplaatst op 2 september 2006, 7:43 uurBriljant boek. Dit boek heeft mij accuut fan gemaakt van Coetzee. De manier waarop hij Zuid-Afrika beschrijft is fantastisch en de manier waarop hij zijn boek laat aansluiten bij der Prozess. echt magnifiek.
5*
3,0 [permalink] geplaatst op 21 februari 2007, 23:08 uuraegron schreef:
en de manier waarop hij zijn boek laat aansluiten bij der Prozess. echt magnifiek.
Kijk dat had ik dus helemaal gemist. Ik vond het maar een raar, saai stuk. Mede daardoor mijn 3*
Nu ik (2 jaar later) der Prozess heb gelezen - fantastisch boek - ben ik erg benieuwd! Tijd voor 'herlezing' dus.
3,5 [permalink] geplaatst op 25 februari 2007, 14:37 uur Tot nu toe was ik nog niet zo onder de indruk van Coetzee maar In Ongenade is wel een erg sterk boek. Het leest heerlijk weg, vlot en meeslepend. Dat komt waarschijnlijk deels door het rechtlijnige verhaal maar ook wel wat door de vele dialogen en de erotiek.
Verder zit het bijzonder goed in elkaar met de motieven van de telkens opduikende honden, Byron en taal/communicatie. De maatschappij-schets van Afrika is daarbij volledig geintegreerd in het verhaal van de hoofdpersoon. Op die manier dringt Coetzee geen visie op maar schetst hij slechts een sfeer. Overtuigend.
Het prachtige slot maakt In Ongenade wel 4 sterren waard.
3,5 [permalink] geplaatst op 25 februari 2007, 14:38 uur Nog een vraag aan aegron: hoe weet jij dat Coetzee aansluit bij Het Proces? Ik kan me er wel wat bij voorstellen ('als een hond') maar zou het er zelf niet uitgehaald hebben vermoedelijk. En waarin zie jij dat dan verder?
4,0 [permalink] geplaatst op 10 maart 2008, 12:25 uur Weet nog goed dat ik dit boek een paar jaar geleden heb gelezen.
Boek heeft me toen goed aangegrepen. Vond het een heel mooi verhaal, af en toe wat vreemd, maar over het algemeen mooi, goed geschreven en meeslepend.
Aanradertje
5,0 [permalink] geplaatst op 25 april 2008, 11:13 uur Het boek is sober en afstandelijk geschreven maar wat geeft dat prachtig de verhouding tussen vader en dochter weer. Vooral na de verschrikkelijke gebeurtenis.
Het boek gaat over een man die alles heeft maar uiteindelijk letterlijk alles kwijtraakt en een vrouw die vanuit een bepaalde nuchterheid en principes bereidt is figuurlijk haar leven weg te geven.
Coetzee zet het verhaal op zo een makkelijke manier neer en geeft geen oordelen maar observeert en creëert sfeer. Om de vader hangt continue een treurige sfeer neergezet door vooral de omgeving waar hij in verkeert (het grijze kantoor, de kamer waarin hij woont, zijn oude auto).
De impact van de gebeurtenis dreunt het hele boek verder door waardoor het bijna pijnlijk om te lezen is om dan uiteindelijk te lezen wat de dochter heeft besloten.
De laatste 2 zinnen zijn kort en simpel maar verwoorden zoveel dat het wat mij betreft tot één van de betere eind zinnen ooit behoort.
Ik zal ze niet meer vergeten in ieder geval.
Bah wat een vervelende,treurige maar fantastische literatuur was dit.
4,5*
4,5 [permalink] geplaatst op 25 april 2008, 16:24 uur Coetzee beschrijft de neergang van David Lurie. Het verhaal leest als een parabel over het moderne Zuid-Afrika. Waarin de ene, witte, bevolkingsgroep een schuld heeft uitstaan bij de andere, zwarte bevolkingsgroep. Na het verschrikkelijke wat er gebeurd is, zijn doodsangst en de onmacht zijn kind te beschermen, wordt zijn levensvreugde weggenomen. Zijn toekomst, haar toekomst, die van Zuid-Afrika: let it all go to the dogs.
4,5 [permalink] geplaatst op 14 mei 2008, 19:42 uur Die laatste paar regels nekten me... ik heb het boek op de grond gegooid van kwaadheid, frustratie, hopeloosheid....
Om de hond, om zijn dochter, om Afrika, om de uitzichtloosheid, de haat, om alles. Wat een goed geschreven boek.. het begint rustig, het kabbelt voort, allerlei kleine en grote gebeurtenissen, schokkend en minder schokkend worden verteld op een tamelijk feitelijke, afstandelijke manier... zonder passie eigenlijk.
Daarom hakte dat einde er ook zo in, denk ik... Geweldig boek, maar wel zwart.
5,0 [permalink] geplaatst op 6 juli 2008, 23:22 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Dit boek blijft in mijn hoofd zitten. Dit wetende wil je meer van de schrijver lezen aangezien dit mijn eerste ervaring met hem was. Maar ik durf het niet en ik doe het niet en laat dit boek rond dolen in mijn herinneringen en laat het niet verstoren door een idefixe dat het beter kan.
Ik laat de verleiding gaan.
5,0 [permalink] geplaatst op 11 juli 2008, 11:07 uur Coetzee is voor mij een held om de manier waarop hij zijn boeken niet nodeloos vult met onzin maar straight-to-the-point een situatie neerzet. Er zijn weinig schrijvers die met zo weinig bladzijdes zo'n sterke roman neer kunnen zetten.
4,0 [permalink] geplaatst op 28 september 2009, 0:40 uur "Dat is wel het minste, minder dan het minste: niets."
waaaaahaaaa waarom. Heerlijk te lezen boek, erg sterk, erg goed. I've got nothing more to say..
4,5 [permalink] geplaatst op 6 november 2009, 14:13 uur Outstanding
Interessant, meeslepend en krachtig drama.
Mijn 2e Coetzee na Het Hart Van Het Land die ik toch wel wat minder vond. Door dit mooie boek is het ook niet mijn laatste 'Coetzee' geweest.
4,5 [permalink] geplaatst op 18 mei 2010, 21:45 uur Na het zien van de film gelijk dit boekt gekocht/gelezen, fantastisch, werkelijk prachtig geschreven.
Aanrader.
