400 stemmen | gemiddelde 3,69
Nederlands
Oorlog
255 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)
De Aanslag is geschreven in vijf episodes die plaatsvinden tussen 1945 en 1981. De hoofdpersoon is Anton Steenwijk, die in 1945 twaalf jaar oud is. Op een avond in januari 1945 zit het gezin Steenwijk in de huiskamer te mens-erger-je-nieten, als ze plotseling opgeschrikt worden door schoten. Fake Ploeg, een NSB-er, is doodgeschoten; zijn lijk ligt op de stoep bij de buren. Kort na de schoten komt de buurman, meneer Korteweg met zijn dochter Karin naar buiten en leggen het dode lichaam voor het huis van Steenwijk. Antons broer Peter wil het lijk gaan terugleggen, maar al snel arriveren de Duitsers waardoor Peter moet vluchten. Antons huis wordt in brand gestoken door de Duitsers en Anton wordt meegenomen naar een politiebureau in Heemstede. Hij weet niet wat er met zijn ouders en zijn broer is gebeurd. Anton brengt de nacht door in een van de politiecellen, samen met een andere vrouw. Anton wordt de volgende dag naar zijn oom en tante in Amsterdam gebracht. Hier groeit hij op. In de overige episodes van het boek komt Anton steeds meer te weten over wat er die avond nou eigenlijk precies gebeurd is, en komt hij een aantal mensen tegen die bij de gebeurtenissen van die avond betrokken waren.
[permalink] geplaatst op 31 januari 2010, 22:30 uurHet eerste boek wat ik van Mulisch gelezen heb.
En als ik heel erg eerlijk ben, vond ik het helemaal niet erg om te lezen. Ik vond namelijk eerst helemaal niet leuk als we iets moesten lezen voor welk vak dan ook. Maar sinds dit boek leer ik steeds beter boeken kennen, en zo begin ik het leuk te vinden om te lezen.
Het verhaal van dit boek heeft mij helemaal meegesleept, heb dagen lekker zitten lezen. Het is lekker geschreven en je word gewoon meegenomen in het verhaal, als je het mij vraagt is dit gewoon 1 van de beste boeken.
[permalink] geplaatst op 31 januari 2010, 22:53 uur christian schreef:
Het verhaal van dit boek heeft mij helemaal meegesleept, heb dagen lekker zitten lezen. Het is lekker geschreven en je word gewoon meegenomen in het verhaal, als je het mij vraagt is dit gewoon 1 van de beste boeken.
Opzet geslaagd, meer moet dat niet zijn!
4,5 [permalink] geplaatst op 28 februari 2010, 14:37 uur De Aanslag behoort echt tot mijn favoriete boeken. Het heeft me zo ontzettend geïntrigeerd, dat de eerste 20 jaar na de oorlog leek alsof Anton nergens last van had, maar dat dan ineens alles terugkomt. Het is eigenlijk een geruststellende gedachte (of juist een vervelende gedachte?) dat dat in de realiteit ook echt zo is.
Ik vind Anton echt geweldig. Als je het boek leest, heb je het gevoel alsof jij de enige bent die hem echt kent. Hij is eigenlijk heel moeilijk, en wil eigenlijk niet toegeven dat de oorlog hem meer heeft gedaan dan hij eigenlijk denkt. Wat ik ook fijn vind en een verademing, is dat er zo luchtig wordt over gesprongen naar verschillende periodes in zijn leven. Als er iets ergs gebeurde, werd al snel iets anders beschreven en werd er niet heel veel aandacht besteedt aan de emotionele kant ervan. Dat is fijn, want zo is het leven ook eigenlijk. De realiteit is hard, en toch moet je doorgaan. Wat Anton dan wel weer laat zien, is dat hij de emotionele kant ervan ook weer teveel heeft verwaarloosd.
Ik heb dit boek denk ik al 5x gelezen en op dit moment zelfs weer!
dhgveldhuizen
[permalink] geplaatst op 2 maart 2010, 17:35 uur Één van de betere boeken van Harry Mulisch. Ik ben niet zo'n fan, maar dit boek spreekt mij toch wel aan omdat de verteller meer naar de achtergrond verdwijnt en niet zo'n betweter is als in De Procedure, bijvoorbeeld.
4,0 [permalink] geplaatst op 22 mei 2010, 14:25 uurGelezen op school.
Eén van de mooiste oorlogsboeken.
4,5 [permalink] geplaatst op 22 augustus 2010, 14:32 uur Dit leek me altijd één van de mindere boeken van Mulisch. Waarom? Tsja, het is typisch zo'n boek dat iedereen heeft gelezen, maar waarvan ik niemand hoor zeggen 'Dit is het beste boek ooit!'.
Nu ben ik er gisteren in begonnen en heb het vandaag uitgelezen en dat was helemaal geen kwelling. Een sublieme spanning - heel het boek lang. Het bouwt enorm op, tot die gruwelijke ontdekking op het laatst. Fantastisch - kan zich meten met de andere romans die ik van Mulisch ken (Ontdekking van de hemel, Stenen Bruidsbed, Siegfried, e.d.).
1,5 [permalink] geplaatst op 10 september 2010, 20:28 uur Vond het boek erg tegenvallen en heel onsamenhangend in elkaar zitten. Sommige stukken slaat naar mijn idee nergens op en hadden er uitgelaten kunnen. Er had veel meer in kunnen zitten. Er zijn veel mooiere verhalen over de oorlog geschreven.
2,5 [permalink] geplaatst op 22 mei 2011, 17:06 uur Ik vind de aanslag van Harry Mulisch zeker geen slecht boek, maar nu ook geen hoogstaand werk. Ik vind dat het verhaal zeer sterk start met meteen een moord, een brandstichting en daarbij nog eens heel wat raadsels. De acties volgen zich in een razendsnel tempo op en als lezer heb je geen tijd om je te vervelen.
Tot het eerste deel van het verhaal is alles zeer positief, maar daarna valt het verhaal helemaal stil en komen er zeer weinig boeiende gebeurtenissen aan bod. Pas 100 pagina’s later komt de langverwachte ontknoping en weten we hoe het plot in elkaar zit.
Het werd allemaal voorspelbaar en saai in tegenstelling tot het begin van het verhaal, waar de boeiende gebeurtenissen zich maar bleven opstapelen. Er mocht gerust zo’n 80 pagina’s uit het boek geschrapt worden, zonder dat dit een invloed heeft op het verloop van het verhaal.
Wel positief is de schrijfstijl van Harry Mulisch die zeer gemakkelijk is om te lezen. Hij gebruikt geen moeilijke woorden en zijn zinnen zijn vlotjes te volgen. Maar mijn conclusie is dat het verhaal na het eerste deel veel te langdradig en te voorspelbaar is.
[permalink] geplaatst op 20 maart 2012, 23:18 uur Ik ben het wat zijn eerste alinea betreft, eens met El Loco; je gaat op in de gedachten van de hoofdpersoon en kunt kleine details (zelfs de naam "buitenrust" wordt uitgelegd, wat mij ergens behoorlijk irriteerde) niet zelf uitvogelen; te veel voorgekauwd.
Langdradig, langdradig, langdradig - ACTIE!. Maar daarmee zeg ik exact hetzelfde als El Loco duidelijk probeert te maken... Dus daar schieten jullie niets mee op. Ik vond het een heel prettig weglezend boek en heb me niet verveeld. Heb hem twéé keer gelezen; een keer luchtig - omdat ik geen zin had om me echt te verdiepen in het verhaal erachter - en één keer diepgaand. Uiteindelijk word je wel bezig gehouden met de vraag wiens schuld het nou eigenlijk is. En dat maakt dit boek voor mij de moeite waard.
Maar ja. Dat is uitsluitend het gegeven, dat je het op twee manieren kunt lezen en dat voegt geen extra waarde toe aan het verhaal en of dat verhaal historisch correct is. Het heeft mijn hersenen niet zodanig geprikkeld dat ik naar de bieb ben gegaan en boeken erover heb opgezocht. Eerder irritatie als dingen te rooskleurig werden afgeschilderd - en dan heb ik het niet over verbranden van romannetjes omdat je geen hout hebt.
Informatief? NEEN. Niet als je een grootouder hebt (of een ouder, voor de oudere generariet op Boekmeter) die nog redelijk scherp is (in mijn geval niet dus, maar ik heb alles aangehoord toen ze nog wél scherp was), kun je er meer uithalen. Dat vooral omdat het dan gevoel krijgt en dat was bij dit boek ver te zoeken.
Harry Mulisch schrijft - naar mijn mening - erg vlak, maar zet zijn boek zó in elkaar, dat het haast wiskundig is. That's all I have to say about it.
De Aanslag / druk 50 (digitaal boek) (€ 9,30)
De Aanslag / druk 50 (digitaal boek) (€ 9,95)
De Aanslag / druk 50 (digitaal boek) (€ 9,95)
