Buddenbrooks: Verfall einer Familie - Thomas Mann (1901)
Alternatieve titel: De Buddenbrooks

30 stemmen | gemiddelde 4,33
Duits
Historisch / Streek/Familie
616 pagina's
Eerste druk: Fischer Verlag, Berlijn (Duitsland)
Het verhaal van vier generaties Buddenbrook, een voornaam koopmansgeslacht uit Lübeck. Johann Buddenbrook sr., de patriarch van de familie, en diens zoon Johann jr. hebben de grondslag gelegd en uitgebouwd voor de solide en machtige familie- en firmatraditie. Maar de kinderen van Johann jr. vertonen symptomen van decadentie die het imperium van degelijkheid en welstand dreigen te ondermijnen. Dochter Toni weet zich geen duidelijk doel in het leven te stellen, Christian is het voorbeeld van een zoon die niet wil deugen en Thomas, die de leiding van het bedrijf overneemt, is veel te kunstzinnig voor de harde handelspraktijk. In Thomas' zoon Hanno, de vierde generatie, bereikt de tegenstelling tussen burger en kunstenaar een symbolisch hoogtepunt.
5,0
[permalink] geplaatst op 12 september 2006, 17:04 uurBriljant boek van Thomas Mann, waarin de neergang van een aantal generaties en het begin van de decadentie worden ingeluid.
5*

5,0
[permalink] geplaatst op 29 november 2006, 17:57 uurDit is dus echt een meesterwerk. Wil je weten wat goede literatuur is, zoek niet verder en laat je meeslepen door de Buddenbrooks!
5,0
[permalink] geplaatst op 6 augustus 2007, 23:48 uurInderdaad een meesterlijk boek. Op zich niet zo bijzonder, het verhaal van het verval van een familie (ik bedoel, iedereen heeft al tig films gezien en boeken gelezen die hiermee vergeleken kunnen worden), maar zo adembenemend goed geschreven en verteld! Prachtige, door en door doorleefde personages die meedogenloos worden getypeerd en beschreven in al hun schamele menselijkheid, maar tegelijk met heel veel liefde en begrip voor hun zwaktes, en dat is ook de manier waarop je ze als lezer tegemoetkomt: soms met bewondering en soms met afschuw voor hun handelingen en ideeën, maar altijd met een zeker begrip en medelijden.
Voor mij is deze roman trouwens niet het inluiden van het begin van de decadentie, maar veeleer een overwinning van de vrije geest op de beperkte rationele visie van de koopmansfamilie, maar het is natuurlijk de paradox tussen de twee die het boek zo boeiend maakt.
Een dijk van een roman, na meer dan een eeuw nog steeds door publiek en kritiek bejubeld, en absoluut terecht. Voor zover ik weet Manns toegankelijkste boek, maar een om te zoenen!
[permalink] geplaatst op 21 januari 2010, 11:28 uurHeeft twee jaar geleden het witte doek bereikt. Verre van geslaagd, als ik het zo lees op MM en IMDB. Er is ook nog een tweedelige film uit 58 en 59. Ook bestaat er een serie uit de jaren tachtig, meende ik.
3,5
[permalink] geplaatst op 26 februari 2010, 12:02 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenIk vond 'm tegenvallen... Verschillende personages waren slecht uitgediept, zoals Gerda en dat jongste zusje van Tony (ben haar naam vergeten, dat zegt wel genoeg) en hij ging 'n beetje uit als 'n kaars. De laatste 100 bladzijdes waren nogal 'n sleur. Klaarblijkelijk moest en zou 't slechter dan slecht aflopen, de tyfus was er ook maar bij de oren bijgehaald en ik had niet raar staan te kijken als marsmannetjes met ufo's de laatste nazaten van de buddenbrookfamilie aan gort zou schieten...
Wel jammer, want dat Thomas Mann een groot schrijver is merk je wel. Ben daarom wel benieuwd naar de Toverberg.
4,0
[permalink] geplaatst op 19 oktober 2010, 20:08 uurBen na 'De toverberg' ook aan 'De Buddenbrooks' begonnen.
Wederom een prachtig stuk literatuur van Mann. Vooral de karakters en het langzaam verval dat je meesleurt naar de afgrond. Ik heb me tussen het lezen door regelmatig afgevraagd hoe het zou aflopen, hoe het met Tony of Thomas of de andere zou aflopen. Langzaam ontrafelt het slot, of beter gezegd: dooft de Buddenbrook kaars geleidelijk uit. Als je niet meegesleurd wordt in die beleving, dan kan ik me voorstellen dat het einde lang duurt. Voor mij was dat geenszins het geval.
Dikke 4*. Een halfje lager dan De Toverberg omdat deze laatste mij meer persoonlijk raakte.