MENU

Een Lege Brug - Dirk Bracke (1997)

mijn stem
3,19
36 stemmen

Nederlands
Jeugdboek
Sociaal

180 pagina's
Eerste druk: Davidsfonds/Infodok, Leuven (België)

Siem ontmoet Paulien voor het eerst op een brug over een spoorweg. Ze maakt een tekening van het landschap en de langskomende treinen. Siem wordt meteen verliefd op haar, want ze is een heel knap meisje dat ook heel mooi kan tekenen. Hij probeert haar beter te leren kennen, maar Paulien gedraagt zich heel ongewoon. Op een dag komt Siem te weten dat ze autistisch is. Siem weet niet hoe het nu verder moet, maar hij laat haar niet vallen. Het wordt zelfs beter, want Kirst, een jongen waar Siem al lange tijd geld van afluist, is toevallig Pauliens broer. Hij moet nu zijn lunchgeld niet meer afgeven, maar in ruil daarvoor moet hij geheime afspraakjes regelen tussen Siem en Paulien. Siem is dan ook heel blij dat hij Paulien op haar kamer kan ontmoeten. Maar als Siem verder probeert te gaan, begint Paulien te vertellen over 'De Hand', een instelling waarin zij zit . En dan komt Siem dingen te weten die hij liever nooit zou willen geweten hebben.

 
avatar van donnie darko
2,0
geplaatst op 11 september 2006, 22:57 uur, permalink
Goh, dit is toch wel één van de slechtste boeken die ik ooit heb gelezen. Zo dom geschreven van die Dirk Bracke.

1.5*

avatar van Lola4
2,0
geplaatst op 23 september 2006, 18:42 uur, permalink
donnie darko schreef:
Goh, dit is toch wel één van de slechtste boeken die ik ooit heb gelezen. Zo dom geschreven van die Dirk Bracke.

1.5*
Inderdaad zwak boek

2

3,0
geplaatst op 7 november 2006, 22:06 uur, permalink
ga ik niet mee akkoord het is heel erg en aangrijpend als je leest wat er allemaal met het meisje is gebeurt.
Mooi in beeld gebracht en het leest makkelijk 3*

avatar van Juudje
 
geplaatst op 27 juni 2008, 21:54 uur, permalinkbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
De schrijfstijl van Dirk Bracke is ongelooflijk knullig, maar het verhaal vind ik zo sterk dat ik daar wel doorheen weet te kijken. Misschien, als ik zelf niet autistisch was geweest, dat ik het boek echt ruk had gevonden. Wie weet... Maar het feit is dat ik, ondanks dat ik nergens in het boek ook maar een greintje emotie voel in de schrijfwijze van Dirk Bracke, compleet met Paulien meeleef. Het contrast tussen haar en Siem wordt duidelijk weergegeven als je kijkt naar de hoofdstukken uit het ik-perspectief (hoe Paulien het ervaart) en het hij-perspectief (hoe Siem het ervaart). Siem ziet Paulien als een mooi meisje, die hij door haar autisme makkelijk kan krijgen. Paulien voelt helemaal niets voor Siem en houdt zich meer bezig met de vaste structuur van haar dag. Ik herken dat heel erg. Als verhaal heeft het boek me dan ook zeer aangegrepen. Ik had de gebeurtenis achter dat hele Tetris-gebeuren eerst helemaal niet door. Ik zag het niet aankomen, en dat maakte het verhaal ook helemaal niet voorspelbaar. Sowieso ben ik blij dat er een boek over autisme is geschreven, omdat veel mensen er vaak nog helemaal niets vanaf weten en niet doorhebben wat er in het hoofd van zo'n persoon omgaat. Als Dirk Bracke het wat beter had geschreven, dan zou ik voor dit boek gevallen zijn. Nu balanceer ik nog een beetje op de afgrond...

avatar van 7thStreet
2,5
geplaatst op 17 augustus 2008, 16:39 uur, permalink
Zwak. Boeken van Bracke lees ik al niet graag. Dit was het eerste boek dat ik van hem en ik vond het toch wel moeilijk om te begrijpen.
Ook de uitleg op het einde over autisme is moeilijk.

4,5
geplaatst op 14 maart 2009, 12:48 uur, permalink
Ik vind het een goed boek, en dat Dirk goed schrijft. hij schrijft dat je je kunt inleven. Ik denk dat ik nu ook veel beter begrijp wat autisme is.

0,5
geplaatst op 14 januari 2010, 11:53 uur, permalink
Ik ben dichter bij autisme dan ik zou willen in mijn leven maar door dat boek te lezen weet ik vooral dat Dirk Bracke dat niet is. Hij schrijft maar wat. Ik weet wel dat het maar fictie is, maar het moet wel realistisch overkomen. Zoals ik hier al las; het is niet zo vlot geschreven ook. Ik las dit boek als tweede Bracke en het zal ook mijn laatste zijn. De vorige vond ik ook niet sterk en ik heb mijn portie nu wel gehad.
Wie schrijft er nog goeie, realistische, mooie ontroerende boeken zonder choqueer-drang en liefst hele dikke waarin je een tijdje kan onderduiken?

avatar van xxxolita
3,5
geplaatst op 31 oktober 2010, 12:10 uur, permalink
ik vind het nog een goed boek. Eentje voor tussendoor en niet te ingewikkeld. Alleen is het misschien wel een beetje overdreven.

 
geplaatst op 14 januari 2014, 12:41 uur, permalink
persoonlijk vind ik het boek een echte aanrader. Het leest namelijk zeer vlot en is goed opgebouwd.
Het is een zeer realistisch / overdreven boek zoals alle boeken van Dirk Bracke dit is gewoon om je te laten inzien dat dit in de echte wereld ook voor komt
Mvg Robin Hemelaers