Lammeren, De - Mustafa Kör (2007)

De Lammeren is voor mij persoonlijk het mooiste boek van het jaar.
Het is geschreven in een prachtige taal en biedt ook een mooi en tegelijkertijd spannend verhaal.
Een ware verademing in de literaire chaos!
André Oyen

Bericht verplaatst naar Mustafa Kör

Toen ik aan De Lammeren begon moest ik erg wennen aan het poëtische, ik was er als ik eerlijk ben aanvankelijk helemaal niet zo van gecharmeerd. Het leek me dan ook sterk dat ik dit boek net zo zou beoordelen als Andreo of ElisabethFrancet. Een zin als "Open je hartenoog, Umut!": wel over de top dacht ik ...

Ook ik wil citeren, Mustafa Kör belooft mij:
We gaan samenvloeien, laat dat duidelijk zijn. Luister maar, het klotst en klatert al, ik stroom. Onze eenwording is nabij. Met al mijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen worden u en ik: wij. Complex krullend of elegant meanderend, alle water stroomt en vindt haar zee, zei men in de contreien waar mijn ziel is ingeschonken. Een weidse oceaan met verborgen schatten op de bodem van de zee wacht op ons, geduldig en edel, zoals het de oceaan betaamt.

Ik heb tijdens het lezen van dit boek een paar keer teruggeslagen naar dit citaat. Verdomd het was waar, het boek heeft me stapje voor stapje betoverd. Het nam me mee naar een andere cultuur, een ander land en lezend fantaseerde ik over een reis die kant op. Ik proefde het heerlijke voedsel al in mijn mond. Ik snoof de geuren, liep in de brandende zon. Wat zou het mooi zijn in Anatolië het boek te herlezen, verzon ik. Ik had het niet eens uit.

De lammeren was meer dan een melancholisch, af en toe ontroerend en spannend verhaal waarvan ik zo vreselijk benieuwd werd waarheen het me zou brengen.
Juist “Open je hartenoog, Umut!” was in de context waarin het geschreven werd allesbehalve over de top, sterker, ik heb pagina’s aaneen met betraande ogen gelezen. Ik zweer het: mijn hart werd gevuld.

5*

Ik heb genoten van de taal die gebruikt wordt door Kör. Hoewel nederlands, komt het vaak bijna arabisch/perzisch over... net alsof het een vertaling van een perzisch boek betreft. Maar dat kan helemaal niet, want hij is ook 'in zijn uppie' .

Het verhaal gaat over hemzelf, geboren in Anatolië waar zijn moeder het alleen moet zien te rooien, terwijl zijn vader in de mijnen werkt in België. Als peuter gaat hij samen met de rest van zijn moeder naar België, om vervolgens samen met zijn ouders weer terug te keren om de rest van zijn schooltijd in Turkije af te maken, als zijn vader (met kapotte longen) zijn pensioen besluit door te brengen in zijn geboorteland. Hij krijgt een boezemvriend en leert Aysa, zijn eerste liefde kennen, maar gaat na het afronden van zijn school weer terug naar België om daar verder onderwijs te genieten. Hij trekt bij zijn broer in en dan, nadat zijn broer ondertussen is getrouwd met zijn eigen jeugdliefde, pleegt zijn broer zelfmoord.
Dat heeft natuurlijk een enorme impact op zijn leven... hij besluit, 10 jaar later, terug te keren naar Anatolië op zoek naar.. Aysa, zichzelf, het waarom van de zelfmoord?

Geen boek dat me bij de keel greep, maar een goed boek zonder meer.

Het is toch opmerkelijk dat een boek dat zo hoog in de top recent staat (op 3 herziene stemmen na) een nieuwe stemmen heeft ontvangen.

En dat terwijl dit toch echt gewoon een goed boek is, dat lekker wegleest. Ik heb er van genoten, dus wat mij betreft een aanrader!

Ik bedoelde in voorgaand bericht uiteraard geen nieuwe stemmen (het afgelopen jaar).

Ik vond het eigenlijk wel verrassend dat een schijver die ik aanvankelijk over de top vond, waar ik dus niet zo van was gecharmeerd, me desondanks wist te raken. Die aanvankelijke 5* was wellicht wat overdreven, wie weet is die 4,5 ook wel een halve * teveel. Toch laat ik het zo. Omdat ik me nu ter plekke hele passages kan herinneren die me bij zullen blijven.