Harry Potter and the Goblet of Fire - J.K. Rowling (2000)

Een van mijn favorieten van de Harry Potter reeks!
Rowling weet de spanning er helemaal in de houden!

*4.5

Mijn kennismaking met HP destijds, waarna ik de andere 3 delen ook snel verteerd had. Leuk boek met die wedstrijd element erin. Hoewel spannend beschreven, was het niet zo ernstig als dat het leek. Ook i.v.m de andere delen een dikke pil, maar dat bleek geen bezwaar te zijn. Rowling weet de aandacht in dit boek goed vast te houden.

Ook dit 4e boek was weer genieten. Heerlijk leesvoer,

Dit boek heb ik al eens eerder gelezen in het Nederlands, maar omdat ik de eerste drie delen de laatste weken heb uitgelezen in het Engels heb ik besloten dit boek opnieuw te lezen in het Engels. Ik zat ook net in een lekker ritme, en de namen voelen in het Engels toch wat vertrouwder aan.

Het eerste wat opvalt aan dit vierde deel in de serie is dat het in vergelijking met zijn voorgangers echt een heel stuk dikker is. De eerste twee delen halen samen zelfs niet eens het aantal pagina’s dat dit boek geeft. Dat geeft al aan dat er een hele hoop in gebeurtenissen in het boek zitten, en zeer interessante ook nog eens. Het is allemaal al wat minder voorspelbaar nu, en weer een stapje verder naar volwassenheid. Letterlijk en figuurlijk, want Harry en zijn vrienden zijn allemaal een jaartje ouder, en beginnen serieus te puberen en ook interesse te krijgen in de andere sekse. Dat speelt nog een vrij belangrijke rol in het boek, erg schattig.
Verder beginnen zich onderhand in de serie ook duidelijke grote lijnen af te tekenen.

Een gebruikelijk element in de boeken is dat Harry zich eenzaam voelt doordat hij anders is dan de rest, en steeds bepaalde dingen op zich af krijgt. Dat is hier niet anders, en vooral de ook al niet ongebruikelijke ruzies binnen de vriendengroep zijn sterk uitgewerkt.
Als algemene kritiekpuntje wil ik trouwens wel even opmerken dat er in de boeken wel heel vaak is geroepen dat Harry nog nooit zo gelukkig/ongelukkig/eenzaam is geweest. Ook nu is dat weer het geval. Aan dit soort dingen en aan haar beperkte woordenschat (ook al schrijft ze een kinderboek) merk je wel dat Rowling geen groots schrijver is, hoe prachtig en fantasierijk de wereld ook is die ze heeft uitgedacht.

Toch weet Rowling er aardig het tempo in te houden met alle gebeurtenissen en interessante bijverhaaltjes. Sterker nog, ik vind dit boek nog beter dan het eerste deel. Zeshonderd pagina’s en geen moment van verveling en steeds door willen lezen, dat zegt allemaal al genoeg. De boel is ook wel goed uitgedokterd. Wederom kan ik Rowling niet echt op hiaten in het verhaal. De verklaring van alle mysterieuze gebeurtenissen op het einde worden nog vrij ingewikkeld op het einde, maar nooit onoverzichtelijk en onlogisch. Tenminste, niet in de context van een wereld van tovenarij.
Jammer is wel dat Hermione tegen het einde haar gebruikelijke ingeving krijgt om dan, ook een vast element, snel naar de bibliotheek te gaan om dingen op te zoeken. Beetje onlogisch dat ze dan niet hardop uitspreekt wat haar vermoedens zijn en bijvoorbeeld ook Harry en Ron meeneemt om de boel op te zoeken, maar dat zijn nu eenmaal van die trucjes om de spanning nog wat op te voeren. En eerlijk is eerlijk, het heeft nog aardig effect ook.

Het slotstuk is zeer sterk, en steek dus nog vrij ingewikkeld in elkaar, maar voelt niet als een vergezocht een gemaakte ontknoping. Door het boek heen zijn er genoeg hints geweest om alle gebeurtenissen te verklaren, en het mooie is dat Rowling zo mooi de lezer kan doen twijfelen aan wie er nou de bad guys zijn en wie niet. Sinds The Prisoner of Azkaban heeft ze dat aardig onder de knie gekregen.
Maar het einde is dus sterk, en tot nu toe de beste cliffhanger om een Harry Potter-boek mee te beëindigen eigenlijk. Ik ga dan ook direct verder met deeltje vijf. De serie zit echt in de juiste flow, en ik heb niet het idee dat het niveau nog omlaag zal gaan. Ook al omdat de verwikkelingen steeds donkerder en volwassener worden.
Vier welverdiende (dikke) sterren voor Rowling. 4.0*

Een bericht van jaren oud, maar hier wil ik toch even op reageren.
Vond zijn reactie in de film juist minder. Dumbledore is juist een rustig persoon, en het past niet bij hem om boos te gaan worden of te gaan schreeuwen en ander hysterisch gedrag. Zijn momenten van zwaktes uiten zich in het boek meer door dingen als dat hij er opeens oud uitziet of zo.
Wat ik aan de film trouwens erg irritant vond is als Dumbledore helemaal op het einde aan de leerlingen vertelt hoe Cedric is gestorven. Dan gaat ie opeens overgedramatiseerd lopen schreeuwen: "Cedric was murdered! Bij Lord Voldemort! Echt heel slecht gedaan.



Nee, volgens mij deden Hermione en Ginny niet mee en speelde Harry alleen met de Weasley-jongens, behalve Percy.

Laatste boek dat ik gelezen heb in de reeks. Ik heb het volgende ooit wel gekocht, maar nooit aan begonnen. De zin was een beetje over, weet ook niet hoe het kwam, want dit deel was weer een schot in de roos.

Het einde vind ik het spannendste!

5 sterren. Verschrikkelijk fantasierijk, lekker lang en zeer boeiend.

Net uitgelezen. Pareltje! Rowling weet het hele boek aan een stuk door spannend en boeiend te houden. Ik dwaalde nooit af en bleef altijd bij het verhaal. Het begint weer leuk bij de Duffelingen gevolgd door een spectaculair WK Zwekrbal en Toverschool Toernooi. Elke opdracht wordt zorgvuldig uitgewerkt en (mooi) beschreven. Alles lijkt een beetje ingewikkeld maar het wordt allemaal zo logisch neergezet. Rowling is echt een genie om een reeks als deze zo kloppend te bedenken. Na het lezen (en in het geval van de film - kijken) van deel 1 had ik nooit gedacht dat de serie zo'n wending zou gaan nemen. Prachtig en fenomenaal!