L.A. Confidential - James Ellroy (1990)
Alternatieve titel: Strikt Vertrouwelijk
18 stemmen | gemiddelde 4,33
Engels
Thriller
496 pagina's
Eerste druk: Warner Books, New York (Verenigde Staten)
Op 16 april 1953 gingen drie schutters de Nite Owl Coffee Shop in Los Angeles binnen en schoten drie werknemers en drie klanten dood. Roof was het veronderstelde motief tot deze Amerikaanse misdaad van de eeuw.
Maar drie van de moordpartij verdachte mannen worden bij een ontsnappingspoging uit het huis van bewaring ook doodgeschoten. Gaat het om een gangster-oorlog ?
Gaat het om een drugs-complot ?
Gaat het om een seriemoordenaar ?
Gaat het om pornomoorden ?
5,0
[permalink] geplaatst op 23 maart 2008, 0:21 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenEén van de beste boeken die ik van mijn leven gelezen heb. Fantastische personages die allemaal een even fascinerende achtergrond hebben en erg sterk ontwikkelingen doormaken. Zo is Edmund Exley (die in de film nog min of meer heroïsch was) een verachterlijk onderkruipsel die slechts aan zijn carríére denkt en door list en bedrog in rank opklimt. Toch heb je als lezer respect voor hem, vanwege zijn briljante geest en zijn concurrentie met zijn vader. Ellroy oefent hier zijn staccato schrijfstijl die hij in White Jazz nóg gestroomlijnder zou maken. Mede hierdoor leest het boek als een trein. Ook is het zó geschreven dat aan je aan het einde van elk hoofdstuk door wilt lezen. De manier waarop de talloze plotlijnen uiteindelijk bij elkaar blijven is verbluffend. Erg veel namen, erg veel gegevens, maar als je je hoofd erbij houdt is het prima te volgen. Ellroy gebruikt hier een aantal trucs voor, namelijk de overzichten van krantenartikelen en rapporten die tussen elk deel van het boek verschijnen. De doeltreffendheid, sfeer en het prachtige medogeloze woordgebruik getuigen van een reusachtig schrijftalent. The Big Nowhere en White Jazz waren ook al zo vreselijk goed. Maar dit slaat álles. Na het hele LA Quartet achter de kiezen (of ogen..) te hebben moet ik concluderen dat James Ellroy één van mijn favoriete auteurs is. En binnen die wereld heeft hij één van de beste monsterlijke, schoften uit de literaire geschiedenis verzonnen; Dudley Liam Smith.
Allemaal lezen!
5 *
4,5 [permalink] geplaatst op 6 april 2009, 14:11 uur Ik ben bijna halfweg en het is wel even wennen.
Maar na een paar bladzijden heb je door dat het een beetje als in de film werkt: hij laat sommige dingen vallen en pas pagina's verder wordt het je duidelijk. Gewoon blijven lezen.
deze bevalt me trouwens nu al een pak meer dan de '6 ruggen.'
Groot voordeel is dat je volledig in de 50's sfeer ondergedompeld wordt. Alsof je naar oldie aan het kijken bent. Maar dan wel met rauwe kantjes. Spannend!!!!
Jammer van je weggever aan het einde, Dudley! Ik heb de film gezien, maar gelukkig net lang geleden genoeg om me er niet al te veel meer van te herinneren. Juist dat ene dingetje dat je daar vertelt. Nu weet ik plots weer welke naam bij de schurk past.
[permalink] geplaatst op 6 april 2009, 14:27 uur Heb een spoiler waarschuwing gestuurd (kun je door bij het bericht op het uitroepteken te klikken).
[permalink] geplaatst op 7 april 2009, 1:14 uur Spoilertags geplaatst.
4,5 [permalink] geplaatst op 15 april 2009, 13:53 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen oké, nu is hij uit.
Ik ben er hoe langer hoe sneller in gaan lezen. Op het einde kan jet boek gewoon niet meer weg leggen.
Heel mooi hoe Ellroy altijd elementen in de lucht gooit die dan een paar bladzijden verder mooi op hun poten komen. Je hoeft niet steeds terug te bladeren om te lijken hoe het alweer zat, waar ik anders wel vaak de neiging toe had.
Had hier ook niet zo veel last van voorkennis. Ik las pas achteraf dat Stompanato écht door de de dochter van Lana Turner omgebracht is. En Dream-a Dreamland verwijst natuurlijk heel duidelijk naar Disney. Normaal hou ik niet zo van feiten vermengen met fictie (had daar in de 6 ruggen veel meer last van) Je lijkt toch steeds een beetje te moeten geloven dat het zo allemaal écht eraan toe gegaan is.
Nu was ik gelukkig maagdelijk op dat vlak en kon ik voluit genieten van het heen en weer springen tussen de drie hoofdfiguren die uitgroeien, tegen wil en dank, tot een soort Drie Musketiers. De vriendschap op het einde tussen Exley en White is wel een mooi en bevredigend einde.
Hoe het met Dudley afloopt, dat lees ik wellicht in het vervolg?
5,0 [permalink] geplaatst op 8 juli 2010, 19:24 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Ten eerste excuses voor de spoiler, dat was echt niet mijn bedoeling. Ik hoop je leesplezier niet al te veel beschadigd te hebben.
Ik zou zeggen: Als je wilt weten hoe het met Exley en Dudley verder gaat, op naar White Jazz!
4,5 [permalink] geplaatst op 9 juli 2010, 12:31 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Dudley Smith schreef:
Ten eerste excuses voor de spoiler, dat was echt niet mijn bedoeling. Ik hoop je leesplezier niet al te veel beschadigd te hebben.
Ik zou zeggen: Als je wilt weten hoe het met Exley en Dudley verder gaat, op naar White Jazz!
No hard feelings, gast. Ik heb me er zelf ook al wel eens aan bezondigd
