Verwacht van mij in verband met Lanoye geen objectiviteit. De man is een constante in mijn lezersbestaan. Als zevenjarige schreeuwde dit boek me tegemoet vanop onze salontafel. Een danig drukke cover, een Duran Duran-song in papier vervat.
Ik maakte me het voornemen:
"Als ik ooit boeken kan lezen voor "volwassen" mensen, lees ik dit". Als veertienjarige vond ik mezelf toegetreden tot de wachtkamer voor volwassen mensen, en opteerde ik voor
"Alles moet weg" als literatuuropdracht.
En wat werd ik weggeblazen.
"Straight in your face"-schrijverij. Even schaamteloos als een opwaaiende zomerjurk. Lanoye is volledig bewust van zijn schrijftalent, gebruikt het ook. Buit het uit op mercantiele wijze, is de hoer van de Belgische letteren. Scheldt, klopt, huilt, is schaamteloos kitscherig. En het staat zijn boeken
"Alles moet weg" moet het nachtbroertje zijn van de Belgische koopmansgeest. Verkoop of je bent er geweest, zonder handel ben je immers nergens. Verkoop, wees succesvol en denk in segmenten. Redeneer in kadertjes en doelpublieken. Denk jezelf vacuüm en het geld is je compensatie. Treedt toe tot de witruimte van de handel.
"Alles moet weg" gaat verder waar Elsschot stopte.