Gyertyák Csonkig Égnek, A - Sándor Márai (1942)

Briljant.

Niet meer en niet minder. Dit boek raakte me echt diep vanbinnen. Prachtig taalgebruik, een ongelovelijke onderhuidse spanning en uiteindelijk weet je het nog niet helemaal zeker, maar maakt het ook eigenlijk allemaal niet uit.

5*

Ik ben het nu ook aan het lezen, en geef aegron helemaal gelijk wat betreft die onderhuidse spanning. Ik vind het echt adembenemend mooi geschreven. Wel moeilijk, vind ik.
Ik zit nu op p. 50 en dit wordt denk ik een boek wat ik nooit ga vergeten.

Prachtig, dit. Denk ik het mooist geschreven boek dat ik ooit heb gelezen. Zo vol details en de monoloog van Henrik is zo mooi, met bladzijden die mij echt tot tranen toe beroerde. Het einde past perfect bij de rest van het boek, mysterieus maar toch duidelijk.

4.5* voor dit meesterwerkje. Ben zeker geinteresseerd in meer van Marai.

Ik ben toch een beetje op mijn mening teruggekomen. Zo goed vond ik het nu ook weer niet. Geen top 10 materiaal, maar wel 4* waard.

Bijzonder boekje... vriendschap tussen twee mannen van zeer verschillende komaf, loyaliteit, verraad (?) en dat alles spelend aan het einde van de 19de eeuw. Na 41 jaar bezoekt Konrad zijn vriend Henrik voor het eerst, nadat hij onverwacht verdween.
Twee oude mannen met een lange historie, waarin o.a. een vrouw een rol speelt.

Subliem is de lange monoloog van Henrik, die boeiend blijft... waar de hele tijd iets broeit. Je weet dat er wat aan de hand is of is geweest, maar wat precies wordt maar heel langzaam uit de doeken gedaan en uiteindelijk draait het alleen nog maar om ... wat wil Henrik na al die jaren precies van Konrad weten en .. komt hij dat te weten... of wil hij het wel echt weten?

Het leven van vrouwen in die tijd (moeder van Henrik, zijn vrouw, zijn min) wordt ook mooi beschreven... dat is wel meer het decor, dan het verhaal.. maar de zijdelingse opmerkingen en observaties laten aan duidelijkheid niets te wensen over.

Absoluut briljant.

Hoewel het verhaal wat traag op gang komt een ook de 'dialoog' (monoloog eigenlijk) tussen Henrik en Konrad af en toe wat vaart mist, worden een veelheid aan prachtige levenswijsheden op schitterende manier in het boek verwerkt. Door het gradueel prijsgeven van informatie over de bron van het conflict wordt je langzamerhand echt in het verhaal gezogen.
Het leven wordt geportreteerd als heroieke gebeurtenis, doorspekt met odes aan de vriendschap, de liefde en passie (al worden de schaduwzijden niet geschuwd).

Het einde lijkt eerst wat op een anticlimax, maar is bij nader inzien perfect. Echt schitterend vond ik het, dat nadat Henrik een heel verhaal heeft afgestoken en ondertussen een resem vragen heeft afgevuurd, Konrad simpelweg antwoord met "Waarom vraag je het mij? Je weet dat het zo is". Beide mannen komen dus eigenlijk elkaar nog één laatste maal onder ogen om simpelweg bevestigd te zien wat ze allebei al wisten, en vinden zo vrede met het verleden.

Het woord 'boekje' vind ik altijd ongepast en denigrerend voor een serieus stuk werk en in dit geval in het bijzonder.
'Gloed' werd in 1998 in het Italiaans vertaald en heeft toen pas de wereld buiten Hongarije bereikt.