Een zaterdag in september was mijn eerste boek van Maeve Binchy. Het boek is orgineel. Zeven personen rijden elk weekend in een busje van Dublin naar hun woonplaats Rathdoon. Elk hoofdstuk wordt door iemand anders verteld, en elk hoofdstuk beslaat hetzelfde weekend vanuit een ander oogpunt.
De meesten passagiers hebben een apartement in Dublin maar hun thuisfront is in Rathdoon. Elk van hen heeft z'n eigen reden om ieder weekend uit Dublin weg te willen. De mensen in de bus zijn allemaal totaal verschillend. Ze varieren van leeftijd en geslacht en hebben allemaal hun eigen verhaal, en de schrijfster ontkomt er dan ook niet aan enkele cliché-onderwerpen aan te snijden: homosexualiteit, drug- en drankgebruik en vreemdgaan. De mensen in Rathoon houden er nogal ouderwetse denkbeelden op na, dus niet alles is bespreekbaar. De wendingen zijn daardoor des te verrassender.
Maeve schrijft erg goed, heel ontspannen, maar toch zegt ze precies wat er gezegd moet worden en op de juiste toon.
Voor mij was dit boekje (het is een van de dunnere boeken van Maeve) iets te ouderwets, en omdat het zich afspeelt in de jaren tachtig, is ook de techniek die genoemd wordt bijna van vòòr mijn tijd

Maar aan de andere kant is er ook helemaal niks mis met dit boek. Ik denk dat het perfect aansluit bij de smaak van de fans van Jill Mansell, maar dan is Maeve toch iets origineler qua schrijfstijl... in dit boek tenminste!