One Flew over the Cuckoo's Nest - Ken Kesey (1962)

Het boek was in mijn ogen beter dan de film. (Ik zag eerst de film en las daarna pas het boek). Het feit dathet verhaal in dit geval verteld wordt vanuit het standpunt van Chief Bromden maakt het veel interessanter. Het voegt echt wat toe. Gewoon het beste boek (tot nu toe) dat ik ooit gelezen heb. 5*

Ben het met bovenstaande schrijver eens: het boek is beter dan de film

Overigens is de spoiler volgens mij niet echt een spoiler?

Dit boek hebben we hier nog in de kast staan, nodig maar eens in beginnen. Het is wel een Nederlandse vertaling, of is het echt aan te raden deze in het Engels te lezen?

De film maakt me wel een beetje nieuwsgierig naar het boek

De film is inderdaad fantastisch, hele tijd een glimlach op mijn gezicht gehad Ongelooflijk leuk verhaal en erg goed geacteerd . Dus het boek moet ook wel goed zijn.

Ja, eerst een groot deel lachen, maar het einde vind ik wat minder lollig..

Film vond ik veel vermakelijker. Ben in het boek in 3 weken tijd 70 bladzijden ver gekomen, hou het nu voor gezien.

Inderdaad, wordt niks echt inhoudelijks over het boek verteld, en bovendien wordt deze 'spoiler' al op de eerste (of tweede, dat weet ik even niet meer) bladzijde van het boek duidelijk

Heel erg mooi boek, zeker evengoed als de film. Erg interessant geschreven, erg mooi verhaal en tegelijkertijd realistisch. 4,5*

Waardoor?

Die Nederlandse titel vind ik ook eigenlijk wel wat knullig, maar hoe zou je die titel anders kunnen vertalen?
De enige oplossing is: niet vertalen.

Ben ik niet met je eens. Het rijmpje bestaat niet in het Nederlands, en dan zou 'Eentje vloog over het koekoeksnest' een rare onbegrijpelijke zin zijn.
De uitdrukking 'je ziet ze vliegen' daarentegen is wel begrijpelijk.

Persoonlijk geef ik er de voorkeur aan titels niet te vertalen. Hou het maar bij 'The Catcher in the Rye', 'One Flew over the Cuckoo's Nest' en 'Catch 22'.

Het is vast en zeker thematisch een fantastisch boek, maar op gebied van taal en vorm vond ik dit boek veel tekort komen. Wat dat betreft liever de film, die niet overkomt als een 300 pagina tellende brij van onbegrijpelijke zinsconstructies en verwijzingen. Toegegeven, ik heb hem in het Engels gelezen, wat altijd wat woorden oplevert die ik op moet zoeken.

Mooi geval van literatuur die een ongelooflijk trieste situatie beschrijft, zonder er een zware exercitie van te maken. Dat komt door het relativerende perspectief van de indiaan, en de frisse wind die McMurphy door het gesticht laat waaien.

Ik had een aantekening gemaakt over de baseball scène, maar helaas ben ik die kwijt. Het kwam er op neer dat de spanning tussen iets willen en daar straf voor risceren gesymboliseerd wordt door het kijken van de wedstrijden. McMurphy probeert de 'zieken' mee te slepen in zijn enthousiasme, maar zij worden geremd door hun angst. Uiteindelijk weet McMurphy ze te overtuigen, maar het wordt niet duidelijk of iedereen echt die wedstrijd wil zien, zich laat overrompelen, of wordt aangetrokken door de mogelijkheid van rebellie. Dat maakt voor het resultaat misschien niet uit: McMurphy heeft iets van hoop/lef teruggegeven.

Het einde vind ik ook heel mooi, vooral als de 'gekken' eerst niet willen geloven dat het werkelijk McMurphy is die als een plantje wordt binnengereden.