The Picture of Dorian Gray - Oscar Wilde (1891)

Formidabel boek, Wilde had een haarscherp oog voor de belachelijk- en ijdelheden van zijn tijd en schreef ze onweerstaanbaar humoristisch op, in onvergetelijke dialogen. Tussendoor zindert het natuurlijk rond het portret, waarop hij aftakelt en dat genadeloos de toekomst laat zien. Had graag eens aan het bier gegaan met Oscar Wilde

Ik las gisteren in Liefde in Tijden van Cholera hoe ze in Parijs Oscar Wilde zien lopen op straat en kon een steek van jaloezie amper bedwingen . Dat soort figuren loopt tegenwoordig toch niet meer rond...
Heerlijk boek trouwens, terecht een klassieker.

De kunststroming van impressionisme, romantiek (of wat is het eigenlijk?) waaronder ook The Picture of Dorian Gray valt is nooit mijn favoriet geweest. De theatrale levenswijze en de aanbidding van het schone zijn voor een moralist als ik echt vloeken in de kerk. Toch kan ik wel genieten van de goede literatuur die dit boek tegelijkertijd is. Het verhaal zit sterk in elkaar. Vanaf het begin proef je de botsingen van twee levenswijzen, verpersoonlijkt in Basil en Lord Henry. De noodlottige verwikkelingen die gaan volgen hangen al direct in de lucht. De rol die het schilderij hierin vervolgens gaat spelen is fascinerend.
Mijn wrevel tegen deze literatuurstroming als zodanig richt zich in dit geval specifiek op de persoon van Lord Henry. Met zijn paradoxale uitspraken (elke keer hetzelfde trucje) was ik het vrijwel nooit eens. Onherroepelijk stempelt deze aversie ook mijn beoordeling, net zoals inhoud waarin je je herkent een waardering enorm kan opstuwen. Samen met een aantal oninteressante passages vol opsommingen over verzamelingen en historische figuren zorgt dit ervoor dat ik naar beneden afrond. Wel met recht een klassieker inderdaad. 3,5*

Als top-quoter uit de Engelse literatuur, is er altijd wel een Oscar Wilde-quote te vinden die bij de situatie past:

'Only shallow people don't judge by appearances'.

Grappig genoeg ben ik bekend geworden met Oscar Wilde dankzij http://uncyclopedia.org/, waar Oscar Wilde volstrekt belachelijk wordt gemaakt door middel van duizenden (al dan niet zelf bedachte) quotes. Toen ik meer over hem ging opzoeken, kwam ik erachter dat zijn 'echte' quotes genialer waren dan de parodie op die site. Vooral zijn ontzettende sarcastische en ironische teksten maken deze man tot een genie. Op Uncyclopedia staat echter wel een hele leuke quote:

'He is a fool who cannot make up an Oscar Wilde-quote to fit a situation' ~ Oscar Wilde on Oscar Wilde

Het portret van Dorian Gray heb ik in het Nederlands gelezen en ik moet zeggen dat het een klassieker is in mijn ogen. Ik ben het wel eens met eRCee, dat er een heel hoofdstuk in voorkomt die diamanten beschrijft tot in de kleinste details, en dat was voor mij dan ook het enig minpuntje van dit boek.
Voor de rest niks anders dan lof, en dan met name voor die prachtige dialogen met Lord Henry.
5*

Een erg mooi werk van Oscar Wilde en een toppertje binnen de Romantiek. Daarnaast zo heerlijk Engels!

Dat heeft ie dan ook voornamelijk gedaan. Dorian Gray was zijn enige roman, en het aantal verhalen mag geen naam hebben.

Voor mij wellicht het beste boek dat ik ooit gelezen heb. Ik vind het géniaal. De uitspraken en conversaties van of met Lord Henry zijn werkelijk subliem, het Engelse taalgebruik is ongeëvenaard, de plot en diens tempo perfect, de uitwerking van de verschillende personages indrukwekkend, ook de algemene sfeer van het leven dat in het boek beschreven wordt is hallucinant voorstelbaar... Werkelijk schitterend boek, ik ben er bovendien vrij zeker van dat er geen boek is die (nog) meer fantastische citaten op me nalaat.

Bijzonder boek. Mijn eerste "aanwinst" qua boeken voor 1900. In het begin moest ik erg wennen aan de schrijfstijl maar al snel kon ik het boek niet meer wegleggen! Ik had met alle plezier een praatje willen maken met Oscar Wilde, want wat een prachtboek is dit! Een parel in mijn kast!

Een spannend verhaal, dat wel wat wegheeft van die andere Britse 'gothic novels' als 'Dracula' en 'Jekyll & Hyde'. Toch wil dit boek meer zijn. Ik ben er alleen nog niet over uit, of het ook meer is.
Er zitten te veel losse eindjes aan die het 't meesterwerk maken, zoals hier vaak wordt beweerd. Het hele James Vayne verhaal vind ik erg onbevredigend, vooral die wat absurde afloop. Ook hoe het lijk van Basil verdwijnt vind ik erg vlugvlug uitgewerkt. Daar staat tegenover: de schitterende oneliners van Lord Henry, die me veelvuldig aan het lachen maakten. Daarbij wil je ook gewoon weten hoe het afloopt.
Deze afwegingen leiden tot 3 sterren...

All art is quite useless.

De verhouding tussen de levenslustige jongeling, de gevaarlijke theoreticus en de kunstenaar is prachtig uitgewerkt in dit boek, vooral in de eerste hoofdstukken. Vervolgens een mooi verloop van de teloorgang van de ziel tegenover de puurheid van de jeugd, met een heerlijk Brits 19e eeuws upperclass wereldje op de achtergrond. Ook is er veel ruimte voor ideeën over het kunst en zit het boek vol humor. Lord Henry Wotton is een gewéldig personage, met zijn humor, immoraliteit gedachten en cynisme (waarmee hij Dorian corrumpeert). Terecht een klassieker.