Turks Fruit - Jan Wolkers (1969)

Mooi boek. Het vermaakt. Het ontroert. En leest bovenal razendsnel.
Wolkers schrijfstijl is helder, direct en zeer kort. Geen lange poètische zinnen, maar korte zinnen met eerlijke en harde woorden. Hij zal niet spreken over een penis. Lul of pik bekt dan beter.
Het verhaal is aardig opgebouwd. Je weet lange tijd wel wat er aan het einde gebeurt, maar de kanker komt toch als een verrassing, al zijn er wel aanwijzingen i de rest van het boek (maar ik had de film al gezien, dus dan let je er op). De flashbacks in plaats van een rechtlijnig verhaal en de ik-vorm maken het een heel persoonlijk werk. Totaal niet afstandelijk, maar iemand die terugkijkt op een mooi leven.
De liefde voor Olga is mooi neergezet. Ze lijken echt gelukkig, en het gevoel voor haar s te voelen in elke letter. Ook zijn er leuke anekdotes en vermakelijke stukken door het hele boek.
4*

Ik had de film eerder gezien dan het boek, kan ook bijna niet anders denk ik. Bij de film viel het me op dat ik er en ongelooflijk naar gevoel, naar is echt het perfecte woord, aan overhield. De sfeer, hoe alles loopt, brr. Iets in de film laat me met een akelige leegte achter.
Ik vond de film niet slecht, maar ook niet geweldig. Wat me niet aanstaat is dat het zo over de top geacteerd is, bijna MienDobbelsteen-style, zegmaar. Gelukkig doen de twee hoofdpersonen dat niet zo heel erg, maar vooral moeder kan er wat van. Het zal wel bij die tijd horen.
Het boek vind ik echt beter. De verliefde, goede sfeer komt geweldig naar voren (ik was dan ook echt stomverbaasd om hier te lezen dat mensen vonden dat er geen sfeer inzat!). Er zitten ook heel wat grappige stukjes in, echt anekdotetjes. Wat ik zoek in een boek vind ik hier, en dat is dat ik de liefde voel. Zoals al gezegd, elke letter voel je die liefde voor Olga. Je voelt eigenlijk alles. De leegte, de liefde, het geluk, de ziekte, misschien is dit wel het boek waarbij ik het meest voel wat de schrijver wil dat ik voel.

Toen ik dit boek op mijn achttiende las vond ik de schrijfstijl ook heel prettig, helder, direct en kort, zoals Mjk87 al zegt. Ik heb me een tijdje geleden door Brandende Liefde heen geworsteld. Ik stond versteld, de schrijfstijl in dat boek vond ik juist zo omslachtig poëtisch dat ik er niet goed tegen kon. Ik vroeg me af of ik op mijn achttiende wat dat betreft meer gewend was, en daardoor wel tegen Turks Fruit kon. Gelukkig lees ik hier dus bij andere mensen ook dat de schrijfstijl van Turks Fruit wel direct en helder was. Het had me toch wel teleurgesteld als het vergelijkbaar geschreven bleek te zijn als Brandende Liefde.