Chemistry of Death, The - Simon Beckett (2006)

Aardig boek, leuk voor even tussendoor, maar eigenlijk is het met bijna elke thriller die ik gelezen heb (en dat zijn er niet bar veel, dat geef ik gelijk toe) hetzelfde.... sterker nog, bijna alle thrillers lijken (voor mij!) hetzelfde en na afloop denk ik altijd weer "tja.... nou... nu maar snel weer een echt boek" .

Ik begrijp niet dat er lezers zijn die de ene thriller na de andere kunnen lezen... het komt bij mij over als zou ik iedere keer dat ik een boek uit heb, datzelfde boek weer lezen. De (zowat) enige uitzondering daarop vind ik Zwart water van Kerstin Ekman. Dit boek van Beckett doet daar heeeeeeeeel in de verte aan denken, maar het is lang niet zo goed uitgewerkt; de sfeer in het dorp, de personages, de omgeving en de plot... ze kunnen er niet aan tippen.

Mo Hayder schreef over dit boek (achterop): "Hij weet perfect de gruwelijke claustrofobie te vangen van een dorp in een crisissituatie"... Mo Hayder heeft het boek van Ekman of Grijze Zielen of het Verslag van Brodeck (beide boeken van Claudel) niet gelezen, anders zou zij dit niet hebben durven beweren .

Maar het leest wel lekker voor de vuist weg, dat wel.. het is niet slecht... het is alleen eigenlijk geen boek voor mij....

http://www.boekmeter.nl/author/413

Dat weten we dan ook weer .

Wat is er mis, dan?

Wellicht denkt Cortez dat Mo Hayder een man is, zelfs na het zien van de foto die zij heeft meegestuurd.

erg goed en spannend boek, beckett heeft een erg fijne schrijfstijl om te lezen. ik vondt ook de plotwendingen in het verhaal erg overtuigend

Goed boek. Ik heb dit boek binnen 3 dagen uitgelezen en dat is voor mijn leestempo heel snel. En het einde wat een Climax

En die dominee wat een mediageile zak.

Een uitstekende thriller, en meer dan alleen een thriller.
De 'who-dunnit'-vraag overheerst uiteraard het ganse verhaal Maar Beckett beschrijft ondertussen ook in romanstijl het verleden en heden van zijn hoofdpersonnage, over hoe de sfeer in het dorp is, en hoe die sfeer ten gevolge van misdaden in het dorp evolueert en verandert; allemaal op een dermate vlotte manier dat je je probleemloos in het verhaal kan inleven.
Bovenop dat Midsomer Murders-gevoel zijn er de bangelijk realistische beschrijvingen van Hunters forensische onderzoeken, en dan zitten we bij Silent Witness - zij het dan dat hier een veel nauwkeurigere en gedetailleerde weergave aangeboden wordt dan wat je op tv te zien krijgt.

Een indrukwekkend debuut, waarin men naar het einde toe met iets te veel toevalligheden wordt geconfronteerd om 100% geloofwaardig over te komen (vooral het feit dat net David Jenny vindt, en de manier waarop - donderslag, de vliegen, de toevallige lichtweerkaasting op de wagen van de dader,...), zodt de 5* net niet gehaald worden...

Nu aan het lezen. Nog ongeveer 50 blz , dus hoogstwaarschijnlijk is het vandaag al uit. Normaal lees ik nooit zoveel bladzijdes op een dag, maar ik zit nu tegen het einde aan en het is zo spannend!! Ik heb zo het gevoel dat het verhaal nog een onverwachte wending gaat nemen, maar zeker weet ik dat natuurlijk nog niet.
Ik vind het verhaal nu al zo goed, dat het einde voor mij niet veel meer kan verpesten. Maar daar kan ik natuurlijk pas echt over oordelen als ik het uit heb.

Gisteren uitgelezen en mijn verwachtingen zijn helemaal uitgekomen. Ik zat rond blz 300 op een plotwending te wachten. En er waren er tot mijn grote verrassing zelfs meerdere!.

Bij het begin van verhaal vertrouwde ik Henry al niet helemaal. Maar ik dacht toch dat hij het niet kon zijn, aangezien hij invalide is en hoe kan hij dan al die lijken verplaatsen? Best bizar eigenlijk als je je bedenkt dat allebei de daders aan het begin van het verhaal al geintroduceerd werden. Mason heb ik gedurende het verhaal nooit verdacht, mede doordat hij telkens zo op de achtergrond was . Knap gedaan van Beckett.

De uiteindelijke plot was verrassend, ook al had ik al zo mijn vermoedens. Ineens bleken overal verklaringen voor te zijn, waar ik nooit op zou zijn gekomen. Het einde was heel spannend, maar ook de weg ernaartoe was aangenaam om te lezen. De sfeer in het dorp wordt heel knap weergegeven. Je voelt het wantrouwen van de bladzijdes af spatten. Als lezer wordt je helemaal opgeslokt door het verhaal, alsof je er zelf middenin zit. Op bepaalde punten in het verhaal voelde je je op de een of andere manier niet veilig meer, doordat je de angst van de personages voelt.

Al met al een boek waar ik erg veel leesplezier aan heb gehad. Nu ben ik ook heel erg benieuwd geworden naar de andere delen in deze reeks.

4.5*

Na alle goede recensies, reacties en meningen hierover gelezen te hebben, verwachtte ik er erg veel van. - Daar ben ik helaas toch wat in teleurgesteld.

Naar mijn mening zat er niet genoeg vaart in het verhaal, er gebeurde niet genoeg, en op punten waarvan ik dus had gedacht dat het uitgebreider en meer zou zijn, met betrekking tot dus de ontbinding van lijken, werd het toch erg kort en oppervlakkig gehouden naar mijn mening. - Maar misschien ligt dat dus ook wat aan mezelf, omdat ik zoveel verwachtte ervan.

Wel moet ik zeggen dat Beckett een fijne, gemakkelijke schrijfstijl heeft. Het was niet dat je op elke pagina een zin tien keer moest overlezen totdat je 'm begreep.

Het einde was redelijk spannend. De ontknoping van het plot werd wel mooi gedaan, maar ik had toch op het einde het gevoel dat er iets miste... ik weet niet wat. Ook had ik gedacht dat Carl Brenner op het einde nog even aan bod zou komen, maar dat gebeurde niet. Ook Mackenzie (is denkelijk toch mijn favoriete personage geweest uit het boek ) werd erg snel "afgehandeld" na alles waarbij hij in het verhaal toch aanwezig is geweest.

En het was voor mij ook erg verrassend dat de daders Henry en Mason junior waren. Mason had ik al helemaal niet verdacht, omdat hij eigenlijk het gehele verhaal zo op de achtergrond aanwezig was, dat je gewoon geen aandacht aan 'm schonk. Maar dat is de kracht en het trucje van zo'n thriller om je daar helemaal van af te leiden. Goed gedaan.

Het laatste hoofdstuk waarin bleek dat Jenny het "niet overleefd had", grepen mij emotioneel erg aan. (Daardoor geef ik 'm sowieso een 0,5* extra.) En dat ik het echt mooi vond om de epiloog te lezen, en dat blijkt dat zij nog in leven was.
Wat ik wel één groot minpunt vond, was; de wreedheid en het vele nutteloos doden van dieren!


Eindoordeel: 3*