Kort Amerikaans - Jan Wolkers (1962)

Ik weet dat het boek op mij als puber indruk maakte, met erna, tijdens een mondelinge 'overhoring' door een docente Nederlands, de vraag wat de hoofdpersoon bij een torso aan het doen was en ik dat voor de klas staand moest zeggen...

Weer een van de toppers in de Nederlandse literatuur, in mijn ogen, die zich afspeelt in de Tweede Wereldoorlog. Zoals ik al eerder heb aangegeven, dan heeft een boek al gauw een plusje bij mij.
Er wordt erg mooi beschreven hoe de hoofdpersoon steeds verder afglijdt, en af en toe is dat nog erg grappig.
Het einde is echt een heel goede climax. Toppertje dit boek!

Zonder enige voorkennis begon ik hieraan begonnen (behalve dan de reputatie van Wolkers) en ik kwam pas bij het lezen erachter dat het situeert in de oorlog. Nu houd ik nooit zo van oorlogsverhalen. Ik weet niet wat het is, maar er is iets eraan dat mij niet aanspreekt. Maar ik was erg blij dat het boek het enkel als situatie neemt en niet als verhaallijn. Daardoor stoorde ik me verder niet of nauwelijks aan de oorlogssituatie, want het boek concentreert zich veel meer op de psychologie. Dat er veel seks in voor kwam had ik wel verwacht en die verwachtingen werden ook in detail waargemaakt. Gelukkig hebben deze stukken in het boek wel degelijk een functie, daarom heb ik er totaal geen problemen mee. Als seks in boeken puur voor de seks is haak ik af, maar dat was hier dus niet het geval. En een wat erotiek moet natuurlijk kunnen. Het las goed en binnen een paar dagen had ik het boek alweer uit. Tegen het einde aan kwam de metafoor van het ‘kort Amerikaans’ goed naar voren en begon ik het boek echt heel erg te waarderen. Uitstekend hoe de gefrustreerde jongeman is beschreven en hoe hij zich probeert af te zetten van zijn streng protestants-christelijke opvoeding en zijn jeugdtrauma met zijn litteken.