The Godfather - Mario Puzo (1969)

Dit is dus een geniaal boek, vind ik. De personages, het verhaal, de sfeer. De film vind ik persoonlijk iets beter, maar het boek is ook geweldig.

5*

Net uit. Net als bij "The Beach" kun je ook hier commentaar leveren op wat er allemaal wel niet uit het boek is weggelaten, hetgeen er in zit klopt in ieder geval.

Prachtig misdaaddrama, met een heleboel interessante karakters waarvan velen mooier en beter worden uitgelicht dan in de eerste twee films, en sommigen komen natuurlijk in de films niet voor.

"What makes this novel such an amazing pageturner, is it's utter believability," staat als citaat uit een recensie achterop mijn exemplaar van het boek (eentje die vóór de film uitkwam). En daarmee ben ik het grondig eens! Geen idee of Puzo wist dat het er zo aan toeging, of dat ie de boel verzon, ik geloof ieder woord.

Helaas zag ik de films een paarmaanden eerder, had ik toen het boek al gehad, dan had ik het allemaal anders aangepakt, uiteraard .

Een vijf.

Hoge score verbaast me nogal. Vond het een erg vermakelijk pulp-verhaaltje, maar ik vind het een groot wonder dat hier zo'n film uit is gekomen.

Dit is toch geen pulpverhaaltje Een pulpverhaaltje is zo een stationsrommannete dat je in de trein leest en dat nog is gemaakt op gerecycleerd papier ( gisteren geleerd met Nederlands )

Ik ga er ook maar eens aan beginnen, op aanraden van een van mijn beste vriendinnen. Maar ik denk niet dat het mij zo goed gaat liggen als het haar lag.

Dit is echt een topper. Ik heb de hele collectie van Puzo thuis staan. En elke nieuwe roman wordt daar aan toegevoegd. Hij heeft een prachtige manier waardoor je als lezer helemaal inleefd op het verhaal.

Misdaad is Romantisch, en dat bewijst Puzo met dit boek. 5 sterren.

Hoeveel verwacht je er nog dan?

Niet zoveel. Maar het was meer beeldspraak.

Tot nu toe vind ik het zeer goed, maar zeker geen meesterwerk. Het leest zeer vlot weg, maar het verhaal is inderdaad, zoals Jordy het al eerder aanhaalde, een beetje pulp. Maar het leest wel vlot weg, en ik ga hem zeker met plezier uitlezen. Ik denk dat het zo rond de 4* gaat uitkomen.

Het zijn er uiteindelijk maar 3.5 geworden. Het tweede deel was duidelijk minder goed als het eerste, en het verveelde ergens in het midden ook zeker 100 pagina's, wat het geheel toch wel een lange zit maakte.

3.5* dus. Goed, maar niet meer. Te weinig diepgang, ook.

en vind ik totaal niet goed dat boek van Winegardner

Een van de weinige boeken waarvan je, in mijn ogen in elk geval, kunt zeggen dat de verfilming echt beter is dan het boek.
Niet dat The Godfather geen goed en vermakelijk boek is, maar echte literatuur zou ik het sowieso niet willen noemen. Het voelt af en toe een beetje teveel aan als een soort bouqet-romannetje, vooral door dat subplotje van de minnares van Sonny, en hoe ze te "wijd geschapen" is en moet worden geopereerd.
Ook qua schrijfstijl blijft het allemaal vrij simpel. Maar daar heb ik geen problemen mee hoor, ik hou wel van boeken die lekker weglezen. Voor The Godfather geldt dat absoluut. Het is allemaal zeer vermakelijk en vrij meeslepend en spannend nog.

Ik vind Johnny Fontane wel een interessant karakter, en voor hem is Don Corleone in letterlijke zin ook de Godfather, dus ik vind niet dat er teveel aandacht aan hem wordt besteed. Al vind ik het ook weer niet slecht dat zijn rol eigenlijk heel klein is in de film.