A Single Man - Christopher Isherwood (1964)

Waking up begins with saying am and now.

Intussen horen we in de film het nummer Becoming George. Een mooi piano-stukje dat aan een langzaam tempo met het strijkwerk op de achtergrond het volgende nummer introduceert. Net zoals George die langzamerhand tot zichzelf komt en zichzelf klaar maakt voor 'zijn rol in de maatschappij'.

Wat meteen opvalt in het boek is het auctoriaal vertelperspectief, in tegenstelling tot de film waar we George persoonlijk beleven. De just-get-through-the-goddamn-day-sfeer is ook minder sterk in het boek naar mijn gevoel, George is nog steeds een gebroken man na Jim's dood. Alleen beseft hij maar al te goed dat hij écht verder moet met zijn leven, Jim is dood, de laatste levende herinnering (Doris) binnenkort ook. Vervangen hoeft niet, enkel iemand nieuw leren kennen om de eenzaamheid te doden.

Op zich is het verhaal niet bijzonder indrukwekkend maar; het erg interessante personage van George, de bij momenten erg leuke dialogen en gedachtegangen tussen de personages, en de aangename schrijfstijl van Isherwood maken dit een erg goed werk.