Lovely Bones, The - Alice Sebold (2002)

Ha, nog steeds niet gelezen, maar Peter Jackson is deze aan het verfilmen op dit moment!!

Ik vond het zeer lastig om doorheen te komen, langdradig en erg saai. Het is een lange sleur en het verhaal komt niet echt op gang. Het concept is leuk, de uitwerking is minder.

Boek wordt na verloop van tijd steeds beter, met name doordat de mensen om Susie heen op aarde steeds ouder worden, waardoor je Susie's proces veel beter gaat begrijpen. Verder kent de film enkele schitterende passages waar je kippenvel van krijgt. Allen uiterst subtiel, maar daardoor waarschijnlijk zo doeltreffend. Ben reuze benieuwd naar de film...

4*

ik heb hem in 5 dagen uigelezen, zelf ben ik 12 jaar dus dat vind ik toch een hele prestatie (al zeg ik het zelf ^^) maar ik vond het een prachtig boek, het bleef me vanaf moment 1 boeien, een dikke 5*

niet mee eens, ik vond het boek juist lekker lezend.

The Lovely Bones heeft een opmerkelijk perspectief, namelijk dat van Susie Salmon. Vanuit haar eigen hemel, bekijkt en interpreteert ze de gebeurtenissen na haar dood.

Sebold zet een indrukwekkend volwassen Susie neer, maar ook haar achtergebleven familie of zelfs de wat minder aanwezige karakters zoals Holly, hebben stuk voor stuk hun eigen charmes. Sebold beschrijft het proces wat in de 'Inbetween' en op aarde plaatsvind bekwaam, wat het boek boeiend maakt. Ze weet je op de juiste momenten diep te raken. Voor mij was het boeiendste aspect, de scheiding tussen Susie en haar omgeving op aarde. Hoe hier op één of andere manier overheen te komen, echt contact maken, dat lukt bijna niet meer.

Ik wilde 'The Lovely Bones' dan ook bijna door mijn kamer smijten nadat Sebold Susie terug laat komen in het lichaam van Ruth. Wat volgt is sex met haar tienerliefde, Ray. Deze passage is bijna smakeloos in vergelijking met de strekking van de rest van het boek en doet voor mij gigantisch af aan het einde. Sebold trekt haar persoonlijke Ogilvie's en Char's uit de kast in de vorm van haar karakters. De subtiliteit? Totaal verdwenen. Juist dit aspect vond ik prachtig in het boek.

Desalniettemin zou ik The Lovely Bones een aanrader noemen. De verrassende en unieke aanpak van het vertelperspectief, de krachtige emotionele passages en goed uitgewerkte karakters maken het tot een geslaagd verhaal.

Ik vond het boek heel goed openen. de eerste 100 pagina's konden mij zeer goed boeien. Hierna herd het hellaas allemaal nog al chick flick niveau. ik vond dat erg jammer hetw erd allemaal een beetje oppervlakkig. gelukkig had het boek tegen het einde weer een sterke opleving het enige wat voor mij echt een tegen valler was dat zij aller eerst al terug op aarde komt in eht lichaam van Ruth en ten tweede dat haar zaak nooit word op gelost of haar botten gevonden. ik denk dat ik eht logischer en mooier had gevonden als ze rust had gevonden toen haar botten waren gevonden en herbegraven en zo ook haar familie rust vond.
uit eindelijk viel hij toch wat tegen ben ik bang, hoewel het beeld dat zij schetst van het systeem in de hemel wel ersrealistisch en mooi is. Ik ben benieuwed wat peter jackson er van gemaakt heefd.

*3

Een overweldigende roman.