Particules Élémentaires, Les - Michel Houellebecq (1998)
Alternatieve titel: Elementaire Deeltjes
Psychologisch
339 pagina's
Eerste druk: Flammarion, Parijs (Frankrijk)
Bruno en Michel zijn twee halfbroers, kinderen van eenzelfde moeder, die half verweesd los van elkaar opgroeien en elkaar pas later leren kennen. De in zijn schooltijd gekwelde Bruno ontwikkelt zich tot een ziekelijk aan seks verslaafde genotzoeker. De eenzame ziel Michel groeit uit tot een briljante moleculair bioloog, wiens onderzoekingen uiteindelijk zullen leiden tot de vervanging van de mens door een nieuwe, niet-individualistische soort. De levenswegen van de twee halfbroers zijn exemplarisch voor het morele bankroet van de liberale westerse samenleving, waarvan Houellebecq op visionaire wijze het einde aankondigt.
[permalink] geplaatst op 22 juli 2009, 17:56 uurArkadi schreef:
Het boek kon me in geheel niet helemaal bekoren.
Wat ik las was een beschrijving van twee verrotte levens. De quasi-intellectuele uiteenzettingen van Michel deden me soms irriteren en de pornografische vertellingen van Bruno wist ik op den duur wel.
Ik hou ervan als op een depressieve/cynische wijze een samenleving wordt neergezet maar wat alternatieven bieden in het boek zou het leesplezier ten goede komen.
Als ik dat zeg dan is dat heel wat
Het boek kon me in geheel niet helemaal bekoren.
Wat ik las was een beschrijving van twee verrotte levens. De quasi-intellectuele uiteenzettingen van Michel deden me soms irriteren en de pornografische vertellingen van Bruno wist ik op den duur wel.
Ik hou ervan als op een depressieve/cynische wijze een samenleving wordt neergezet maar wat alternatieven bieden in het boek zou het leesplezier ten goede komen.
Als ik dat zeg dan is dat heel wat
Ik denk juist dat Houellebecq's compromisloze houding t.o.v. zijn protagonisten hem in positieve zin onderscheidt van andere hedendaagse auteurs. Je kan je af en toe ergeren aan de deterministische opvattingen van de schrijver, zijn nihilistische trekjes wat te consequent doorvoeren in het plot, maar aan de andere kant denk ik dat de protagonisten als marionetten ten tonele worden gevoerd, een illustratieve rol toebedeeld hebben gekregen en het genre van de roman slechts één kader is waarbinnen het boek gelezen kan worden, het andere zijnde een socio-filosofisch experiment. Dat verklaart voor mij ook het leed dat Houellebecq zijn karakters aandoet: het is de noodzakelijke consequentie van het genadeloze toneel waar hij ze laat optreden.
niet ingelogd
8.235 gebruikers | 23.516 boeken | 8.424 auteurs | 82.386 berichten | 108.109 stemmen
